Tagarchief: Venustrafobie

Links meisje wil seks met reaguurders

Ik heb in de loop van mijn leven in meer of mindere mate aan venustrafobie geleden. Deze fobie was op z’n hevigst toen hij eigenlijk het minst welkom was. In de tijd dat ik op een leeftijd was waarop de woorden tieten en kut me al opwonden voordat er een meisje of vrouw aan vast en omheen zat. Dat was ook juist de leeftijd waarop veel meisjes uitvonden wat voor impact ze konden hebben op mannen…op mij. Neem bijvoorbeeld Annabel Visser uit 5 VWO in 1977. Een meid met een vurige vulva, zullen we maar zeggen. Ze maakte jongens gek van onvervuld verlangen. Ze gaf de indruk dat ze een erotische veelvraat was. Die indruk was niet gewóón opwindend, maar heel erg opwindend. Als ik een beetje moeite deed, dan…etc. Er zal veel loos zaad gevloeid zijn om haar. Op Internet kwam ik de Annabel Visser tegen van 2021. Ik zag haar verschijning op youtube en herkende haar meteen. Jini van Rooijen heet ze en omdat ze haar brandende vagijn verpakt als kunstobject heeft ze zowaar een artiestennaam: Jini Jane. Ze schijnt tweede of derde jaars filosofiestudente te zijn en heeft zich aangesloten bij een clubje kunstenaars vol opgeblazen pretenties. Hoewel…in één van de filmpjes wordt haar mening gevraagd over kunst en dan zegt ze dat ze er eigenlijk geen verstand van heeft. (na enig zoeken vond ik dat ze nog maar een paar jaartjes geleden in de redactie zat van de schoolkrant van het Rotterdams Montessorilyceum. Ze interviewde een leraar: “Wat is je lievelingskleur?” Kortom, ook toen al was ze messcherp!)

Psychologen zullen vast menen dat ik hier mijn venustrafobie probeer te beteugelen en misschien hebben ze daar ook wel gelijk in.

Wat ik begreep is dat onze Jini d’r clitoris in klinkende munt wilde omzetten door een pornokanaal te beginnen. Hiervoor maakte ze een advertentieclip om mannen te lokken om te acteren als pik op poten. Maar ondanks dat ze haar billen hoerig omhooghoudt, klaar om elke penetratie warm te ontvangen, reageerden er weinigen. Jini is wel geil, maar niet bijzonder. Kleine tietjes, bolle ogen, een te lange rug, een vormeloos kontje, hoge haarinplant. Niet echt lelijk maar ook nou niet iemand van…nou ja…je weet wel, mannen gingen niet voor haar in de rij staan. Een beetje een ouwelijk gezicht waarin je haar verdere leven in een kleurloze Vinex wijk aan ziet komen.

Pornokanaal geen succes, dus dan maar wat anders bedacht: Links meisje wil geneukt worden door Geenstijl reaguurders om de kloof tussen links en rechts te overbruggen. Daar sloeg een deel van de media wel op aan. Maar desalniettemin kwamen er maar weinig rechtse rakkers op Jini’s geile annonce af ondanks aandacht in de media.  Met zulke vrouwen kan het best fout met je aflopen waarna hoon en vernedering op de loer liggen, moet menig rechtse rakker gedacht hebben. En terecht. Slechts één rechtse vermeende penisatleet wilde de uitdaging aannemen: Sid Lukkassen. Iemand die – spijtig genoeg voor hemzelf – in de spiegel iemand anders ziet dan wij. Hij ziet een niet te versmaden Adonis terwijl wij een wat vadsige autist zien. En ja, Jini kleedde hem uit en hoon en vernedering werd zijn loon. En Jini? Jini noemde het een kunstproject.

Jini van Rooijen en Sid Lukkassen
Jini van Rooijen en Sid Lukkassen

Moraal: Soms jammer dat ik aan venustrafobie lijdt, maar godzijdank behoedt het mij voor een afgang als die van Sid Lukkassen. Qua seks is het met mij helemaal goed gekomen, trouwens.

#WishIhad

Dankzij Max Pam weet ik waar ik aan lijd; venustrafobie. Ik ben bang voor vrouwen. Alle vrouwen? Nee niet alle. Ik ben vooral bang voor vrouwen die ik aantrekkelijk vind. Zo is dat. En omdat ik veel vrouwen aantrekkelijk vind, hebben vrouwen niet veel van mij te vrezen. Tegenover een vrouw begin ik te stuntelen en te stotteren. Drempels worden ware barrières waar ik nauwelijks zonder struikelen overheen kom. Ik moet blozen en ik ga zweten.  Mijn verovering van Josien was een waar huzarenstukje, voor mijn doen. Hoewel…wie veroverde wie, eigenlijk? Daarom staat de hashtag #Ihave net zo ver van mij af als de planeet Venus; heel erg ver, dus.

Deze week was het helemaal raak met het publiek worden van allerhande seksuele intimidaties van machtige mannen ten opzichte van afhankelijke, mooie en talentvolle vrouwen. Machtige mannen eisten dat, van hen afhankelijke, vrouwen seksuele diensten verleenden. In ruil voor seks een carrière dingetje. Diensten die varieerden van toekijken als hij zich stond af te trekken (nogal kinky, vind ik…wie wil dat nou?) tot aan een stevig neukpartijtje. Een schande wordt er geroepen en #metoo wordt er getwitterd. Ik vind dat ‘namen en shamen’ een moeilijke kwestie. Ik heb het gevoel dat het van alle tijden is dat er mannen zijn die seksuele gunsten eisen van vrouwen die hogerop willen. Ik denk ook dat vrouwen een eigen keus hebben; ze kunnen het weigeren en dan elders een carrièrepad bewandelen of ze kunnen het wel doen. Maar zo simpel is het niet altijd. Ook docenten maken zich er schuldig aan. Dan wordt het best link, want dan spreek je over opleiding en niet over carrière. Zo is Jappe Claes negatief in het nieuws.

Jappe Claes ken ik wel. Een typische bijrolacteur. Bij het Nationale Toneel speelt hij doorgaans de rijke achteroom of de hondenuitlater of de butler. Nooit veel soeps; de man valt als acteur nauwelijks op. Als man valt hij wel degelijk op. Zijn uiterlijk… Ik ben misschien moeders mooiste niet, maar Jappe Claes is gewoon een lelijk, klein, opgeblazen mannetje. Opvallend vanwege zijn afstotende uiterlijk. Staan Jappe en ik naast elkaar voor de spiegel, dan vind ik mezelf best aardig. Wat voor macht kan een lelijke bijrolacteur hebben? In de praktijk heel veel. De man was docent aan de toneelacademie en daar intimideerde hij jonge, mooie en talentvolle actrices in spé. Ze moesten zijn geile lusten bevredigen om geen negatief studieadvies te krijgen. Een negatief advies betekent een bindend advies om onherroepelijk te stoppen met de opleiding. Exit Jappe dus. Eerst weg bij de toneelschool en daarna ook nog weg bij het Nationaal Toneel. Terecht. De toneelwereld verliest er niet veel aan, denk ik.

Dan kom ik weer bij mezelf terecht en mijn venustrafobie en machtige mannen die mooie vrouwen voor zich laten kruipen. Vrouwen die in ruil voor een gunst ver willen gaan. (Het zweet breekt me nu uit…hoe eerlijk moet ik zijn?) Zo’n man, was mijn natte droom. Wat had ik graag zo’n machtig, macho alfa-mannetje geweest waar al dat vrouwelijk schoons voor boog. Wat had deze stuntelende, stotterende, verlegen aan venustrafobie lijdende man graag Richard Gere geweest in de film ‘Pretty woman’. Misschien moet ik gaan twitteren met #WishIhad in plaats van #Ihave.

Jappe Claes mag overigens van mij een paar jaar brommen; het is heel erg verkeerd wat hij gedaan heeft; de maatschappij kan dat niet tolereren.