Tagarchief: Compiegne

Paleizen rond Compiegne

Deze vakantie hebben we een paar kastelen bezocht waar de voormalige koningen en keizers van Frankrijk gewoond hebben. Ik kan me goed voorstellen dat velen zonder hoofd of compleet verguisd zijn geëindigd. Wat een pracht en praal. Wat moeten die vorsten een hoop belastinggeld gekost hebben! Maar wat lieten ze een fantastische kunstschatten na. Vooral de schier onbekende keizer Napoleon III wist van wanten en koning Louis Philip. Maar het paleis van Versailles van Lodewijk XIV mag er natuurlijk ook wezen. Eigenlijk is het best onrechtvaardig dat Lodewijk VI zonder hoofd eindigde. Vergeleken bij zijn voorvaderen en nazaten was hij best bescheiden.

We begonnen onze paleizentocht in Chantilly. Een plek waar je een oud kasteel zou verwachten omdat er altijd leden van de koninklijke familie hebben gewoond. Maar nee, geen oud kasteel, wel oude fundamenten maar een relatief modern kasteel daarop gebouwd. Tijdens en na de Franse revolutie waren de stenen van het oude paleis gebruikt om huizen voor de burgers te bouwen. De broer van koning Louis Philip liet het kasteel in de stijl van zijn tijd opnieuw herbouwen; de romantiek. Louter en alleen om zijn enorme kustverzameling te kunnen herbergen en…tonen. Hij had bepaald dat het kasteel na zijn dood een museum zou worden. Het tegenwoordige museum herbergt één kunstwerk van de buitencategorie; het getijdenboek dat de gebroeders van Limburg maakten voor de hertog van Berry in de middeleeuwen. Dat kan men niet tentoonstellen omdat slechts het tonen van het kunstwerk het al zou beschadigen. Er ligt wel een zeer goede facsimile uitgave. We zullen het daarmee moeten doen. Daarnaast nog vele kamers in stijl, schilderijen, beelden, geweldige tuinen met overal fontijnen…grandeur!

Gisteren waren we in Compiegne en bezochten we het keizerlijke paleis. In eerste instantie gebouwd door Lodewijk XV maar later verbouwd tot haar huidige staat door Napoleon Bonaparte. Het mooie van dit paleis is dat men de zalen heeft gereconstrueerd naar de inrichting onder Napoleon. Ik moet zeggen zeer indrukwekkend! Omdat we weinig begrepen van wat een van de medewerkers zei behalve dat het erg uniek was omdat je er zonder gids niet mocht komen, hadden we ons, naar later bleek, opgegeven voor een tochtje door het in hetzelfde gebouw gehuisveste automobiel museum. Het opmerkelijkste was: De eerste auto…die stond daar.

Die vorstenhuizen bouwden een hoop kastelen en moeten onmogelijk duur zijn geweest; ik begrijp wel waarom Frankrijk een republiek geworden is! Maar wat hebben al die vorsten een hoop moois achtergelaten!

Het nep-kasteel van Pierrefonds

Ik hou van kastelen. Ook van nepkastelen. Kastelen die middeleeuws aandoen, maar dat helemaal niet zijn. Droomwerelden. Ik hou er wel van. Ik ben niet de enige. ‘Game of Thrones’ of de verfilming van Tolkiens ‘Lord of the rings’ zijn net zo goed eigentijdse reconstructies van een geïdealiseerd middeleeuwen. Grote kastelen met dikke muren. Onverschrokken helden die de hoofden van hun tegenstanders splijten. Mooie jonkvrouwen en behendige strijdsters. En tenslotte in veel verhalen een duidelijke scheiding tussen goed en kwaad. Men houdt wel van reconstructies! De laatste jaren heb ik enkele min of meer gereconstrueerde kastelen bezocht. Kastelen waarin de middeleeuwen van een nieuw jasje werden voorzien. Neu Schwanstein bijvoorbeeld bij Garmisch Partenkirchen. Gebouwd door Ludwig van Beieren, gebaseerd op Wagners opera’s. Met wandschilderingen en -versieringen die allemaal verwijzen naar Wagners heldenverhalen. Of bijvoorbeeld ons eigen kasteel De Haar. Ook gebouwd in dezelfde romantiek door architect Pierre Cuypers. Gisteren bezochten we het kasteel van Pierrefonds. We hebben onze tent op wandelafstand van dit kasteel opgezet. In de stromende regen liepen we naar het kasteel.

Het kasteel domineert het dorpje Pierrefonds. Het intimideert haast met al haar torens. Dichterbij gekomen zie je dat in elke toren een groot beeld van een woeste, stoere ridder is geplaatst en weet je eigenlijk al dat het nep is wat je ziet. Maar leuke nep. Alles is groots en meeslepend in de burcht. De beelden die je overal ziet, van waterspuwers tot jonkvrouwen, je voelt middeleeuwen en je denkt romantiek. Maar dit kasteel is wel met heel veel gevoel opgebouwd. Bovendien is het gebouwd als een renovatie van de burcht die er al stond. Maar dus ernstig ‘verbeterd’. Zo laat de romantiek ook haar sporen na in het van cultuurschatten vergeven Frankrijk.

Toen ik door de grote zaal liep, de zaal waarin rechtgesproken had moeten worden en waar de heerser op zijn troon had moeten zitten, moest ik erg denken aan de scene waarin Gandalf met Pipin door de ‘Hall of Kings’ naar de stadhouder loopt. Overdaad! Maar erg grappig en erg mooi gedecoreerd. Iets minder beelden van koningen in Pierrefonds dan in Lord of the Rings, maar best indrukwekkend. Langs de wanden van de enorme zaal hadden harnassen moeten staan. De staanders die de kurassen overeind hadden moeten houden stonden er wel, maar de harnassen zelf niet. Geen idee waarom ze er niet stonden.

Opmerkelijk was de ingang van de kapel. Daar stond de architect himself verkleed als Jacobus. Grappig dat hij zichzelf op zo’n manier vereeuwigde. Mocht je in de buurt komen van Compiegne en Pierrefonds dan is een bezoekje aan het kasteel echt de moeite waard.