Tagarchief: Hans van der Noordaa

Veni, vidi, foetsie

Het ziet er toch naar uit dat ik een nieuwe baan moet gaan zoeken. Het is treurig…Het lijkt alsof dit nieuws niet tot mij door wil dringen. Ik voel er haast geen emotie bij. Ik las net in de Volkskrant dat het kantoor van Delta Lloyd in Amsterdam dicht gaat. Dat is het kantoor waar ik doorgaans mijn werk zit te doen. Op het ogenblik hebben we reorganisatie op reorganisatie en aanvankelijk leek het erop alsof de overname van Delta Lloyd wat extra banen ging kosten. Niets nieuws onder de zon, dus. Maar het gaat veel verder. Ik ben niet emotioneel maar wel wat beduusd. Ik kan me niet voorstellen dat ze met de overname van Delta Lloyd en het wegbezuinigen van het kantoor in Amsterdam ook meteen al het personeel gaan ontslaan. Maar waar willen ze ons anders gaan huisvesten? Ik heb geen idee… Het gaat wel om een slordige vierduizend mens. Spannende tijden. Ik zet het van me af. Eerst de kerstdagen, OudEnNieuw en op vakantie naar Texel. Daarna zien we wel weer verder. Ik ga het helemaal van me afzetten. Ik vrees dat er voor mij ook helemaal niets anders op zit. Ik ben geen aandeelhouder dus er is niets dat ik eraan kan doen. Helemaal niets.

David Knibbe wordt mijn nieuwe bovenbaas. Gisteren zat hij tijdens het journaal naast ónze roerganger; Hans van der Noordaa. Qua uitstraling gaan we er flink op vooruit, dat moet gezegd. Als Van der Noordaa zijn mond opendoet verwacht je gestotter en ge-uh, maar dat valt wel mee. Het is zijn afwezige charisma dat opvalt en zijn uiterlijk van een gemiddelde boekhouder. Ik begrijp niet waarom deze man ooit op deze plek is gekomen. Niek Hoek was ook niet echt een flamboyante persoonlijkheid. Pas achteraf bleek dat hij een economische schuinsmarcheerder was. Wellicht dat ze daarom een extra saaie, compleet nietszeggende man op de hoogste positie hebben gezet; zodat ze zeker wisten dat Delta Lloyd zich aan de regels hield.

Inhoudelijk gaat het werk bij Delta Lloyd over helemaal niets. Over geld. Voor mij zijn mensen interessant, geld niet. Maar helaas we kunnen niet zonder geld omdat ons verlangen naar dingen zo groot is. Bij Delta Lloyd zorgen we ervoor dat je ook, nadat je gestopt bent met werken, dingen kunt blijven kopen. Meer niet. Maar er wordt heel gewichtig over gedaan, terwijl dat het natuurlijk nauwelijks is. Zorg en onderwijs…dat zijn belangrijke dingen. Vooral het onderwijs. Jonge mensen begeleiden in het omgaan met de wereld. Mensen leren wat er leuk en mooi is aan alles om ons heen. Jonge mensen leren nieuwsgierig te zijn naar alles. Dat is werk dat ertoe doet. Daartegen valt de betekenis van mijn werk bij Delta Lloyd in het niet. Maar toch wil ik mijn baan niet verliezen. Maatschappelijk weliswaar wat minder relevant, maar toch behoorlijk complex. En…complex werk maakt mij blij. Ik hou van het oplossen van puzzels en…ik wil mijn welstand niet verliezen.

Een jaartje of twee geleden stelde men Hans van der Noordaa aan als bovenbaas van Delta Lloyd. Alsof ze de ondergang van het bedrijf zagen aankomen. Van der Noordaa; onze bangige Caesar in Asterix: Veni vidi foetsie: Ik kwam, ik zag, en ik maakte de pleiterik.

Ingrid de Graaf, lerares Nederlands?

Gisteren kregen wij het bericht dat Ingrid de Graaf gaat vertrekken bij het bedrijf waar ik werk. Binnenkort verlaten heel veel mensen het bedrijf, maar het vertrek van Ingrid de Graaf is bijzonder; ze is lid van de raad van bestuur. Relatief kortgeleden trad ze toe. Er zat op dat moment een raad van bestuur waar iedereen erg veel respect voor had, aangevoerd door Niek Hoek. De gewone werknemer had geen enkel zicht op wat zich in die raad van bestuur precies afspeelde, want ineens waren er draconische boetes en het wegsturen van raad van bestuursleden. Van een keurig en een beetje saai bedrijf veranderde het op slag in een bedrijf dat met valsspelen miljoenen naar binnen had geharkt. Niet dat ik me er erg door aangesproken voelde, maar ik werd er op feestjes soms wel op aangesproken. Tot die raad van bestuur trad Ingrid de Graaf destijds toe.

Na het valsspeel-debacle werd de hele raad van bestuur vervangen behalve Ingrid de Graaf. Haar werd kennelijk niets verweten. Niek Hoek werd opgevolgd door Hans van der Noordaa. Bij Van der Noordaa moet ik denken aan de woorden van Nigel Farage toen hij sprak over de benoeming van Herman van Rompuy tot President van Europa: ‘U heeft het charisma van een natte dweil en het voorkomen van een bankbediende’…

Maar voor Ingrid de Graaf heb ik altijd een zwak gehad. Niet alleen is Ingrid de Graaf een rijzige, knappe vrouw, ze is ook van oorsprong Neerlandica. Niks geen econome, verzekeringsjuriste of ander saai vak; ze is Neerlandica. Ze is één van de bovenbazen van Delta Lloyd en ze houdt van literatuur. Ze houdt van de taal die wij spreken. De afgelopen jaren heeft ze zich moeten bezighouden met het goedpraten van wat krom was voor de AFM en voor de Nederlandse Bank. Ze heeft zich beziggehouden met de tegenvallende cijfers van de schadedivisie met de lage rentestand en de dramatische dekkingsgraad. Met de nieuwe solvency regels die ervoor zorgden dat de koers van het aandeel zonk.  Met de vijandige maar toch best wel aantrekkelijke eventuele overname door een andere verzekeraar… Dat soort dingen, dus. Gemeten naar het leven volkomen irrelevante zaken die je in een absolute gaapkramp doen belanden.

Maar Ingrid de Graaf gaat Delta Lloyd dus verlaten… Wat zou ik doen in haar plaats. Ik denk dat ik leraar Nederlands zou willen worden in haar plaats. Ik zou het haar gunnen. Van het nietszeggende grote geld terug naar de menselijke proporties. Naar kinderen. Naar mensen die aan het begin staan. Die nog moeten leren omgaan met de wereld. Die het leven nog omarmen. Kinderen die geen contact met je zoeken vanwege hun mogelijke carrière, maar puur om wie je bent. Omdat je hun lerares bent. Kinderen die je zeker niet naar de mond praten maar die je grenzen opzoeken; wat tolereer je nog wel en wat niet. Helemaal geen makkelijk beroep maar wel heel erg bevredigend, denk ik.

En dan je vak. Kinderen bijbrengen wat voor mooie verhalen we in Nederland aan elkaar hebben verteld. Hoe je door te schrijven je gedachten vereeuwigd. Dat gedachten maar gedachten zijn maar dat als je ze opschrijft ze ineens tastbaar worden. Dat lijkt me zo leuk. Zo verschrikkelijk leuk.

Als ik Ingrid de Graaf was, zou ik lerares Nederlands worden na mijn carrière bij Delta Lloyd.  Maar…als ik het dan zo leuk vind, waarom ben ik zelf dan geen leraar geworden? Goeie vraag!