Tagarchief: Catwalk

Voor mij blijft een jurk een jurk

Ik heb er al eens eerder over geschreven, de tentoonstelling Catwalk in het Rijksmuseum. Over de deur die toen voor mij gesloten bleef en dat ik erachter kwam dat ik slechts vriend van het Rijksmuseum hoefde te worden, om wel toegelaten te worden tot de try-out. Dat heb ik tweede paasdag dus even overgedaan. Ik ben naar de tentoonstelling geweest. Mijn museumjaarkaart bleek voldoende; ik hoefde geen vriend van het Rijksmuseum te worden, hoewel ik dat van nature toch ben. Het bleek een meisjestentoonstelling. Geen kwade woorden over meisjes, maar neem me niet kwalijk, ik voelde me een vreemde een in de bijt.

De tentoonstelling was drukbezocht. Het was dan ook een mazzeltje dat ik een vrije stoel zag naast de catwalk. Langzaam trokken de jurken aan mij voorbij. Ik probeerde te achterhalen waar ik naar keek want voor mij is een jurk een jurk. Enne…als een jurk op een jurk lijkt, dan is het voor mij een jurk. De modieus geklede dames rechts en links van mij, vertrokken. Ik had mijn kookoverhemd nog aan. Daar was ik, voor het paasavondmaal de vorige dag, flink in van leer getrokken. Voorzichtig probeerde ik de geur te vangen die ikzelf uitstiet. Ik kon niets ontdekken.

Links van mij ging dochter zitten en rechts moeder. Ondertussen trokken de jurkjes nog steeds aan mij voorbij. Moeder en dochter hadden eigenlijk gehoopt naast elkaar te kunnen zitten. Ik overwoog om voor te stellen dat ik een plekje opschoof maar het momentum was zonder actie voorbijgegaan. Door, over en langs mij heen ontstond een geanimeerd gesprek over de gebruikte stoffen. Voelde niet fijn. Ik maakte dat ik wegkwam. Zodra ik weg was kropen moeder en dochter bij elkaar; blij dat die dikke kerel opgehoepeld was.

Ik liep verder maar moest regelmatig inhouden voor vrouwen die selfies maakte voor een mooie jurk. Waar je lol in hebt! Gelukkig waren er ook jurken waar ik wel voor gekomen was; de jurken die de vrouwen van Louis Couperus droegen. Hooggesloten en slepend over de grond. Een jurk die koud beschouwd vrij seksloos was, ware het niet dat het figuur van de inzittende vrouw, vrouwelijk geaccentueerd werd. Met hulpmiddelen, weliswaar, maar geaccentueerd. Bij de Couperus jurken vooral de billen. De jurk had een soort van staart. De vrouw in de jurk krijgt daardoor een ‘s’-figuur.

Ik wilde de Eline Vere jurk met eigen ogen aanschouwen en voelen hoe ze onbegrepen door haar Haagse huis schreed. Ik wilde de sfeer proeven van de kopjes thee waaraan ze nipte samen met Frederique. Die sfeer! Dat gevoel komt pas echt los naast een jurk die Eline Vere aangehad kon hebben. Ik wilde eventjes terug naar de tijd dat ik veel Couperus las en dat ik er met Chi tot diep in de nacht over doorkletste. Ik mis hem vaak, Chi; mijn veel te vroeg overleden vriend.

Daarna ook nog een paar fantastische achttiende -eeuwse jurken. Twee meter breed! Vrouwen moesten in zo’n jurk zijwaarts door de deur! Daar heb ik wel even bewonderend naar de stof gekeken. Wat een rijkdom!

Maar toch…voor mij blijft een jurk een jurk.

De Catwalk in het Rijksmuseum.

Gisteren was ik in het Rijksmuseum. Daar kom ik heel regelmatig. Er is in Nederland geen leuker, interessanter of mooier museum dan het Rijksmuseum. Veel van wat ik de moeite waard vind in het leven, komt daar samen. Op de eerste plaats natuurlijk de beeldende kunst. Weliswaar (bijna) alles uit een ver verleden, maar dat is ook meteen het tweede waar het in dit museum voor mij om draait; geschiedenis. Ik kijk gewoon graag terug. Kan ik niets aan doen; vind ik leuk. Verder terugkijken dan de middeleeuwen vind ik heus ook leuk, maar het begint voor mij bij de middeleeuwen en het eindigt bij gisteren. Laat dat nou precies de periode van Rijksmuseum collectie zijn! De derde pijler van mijn interesse is menselijk gedrag. Ga voor een schilderij in het Rijks staan en je ziet en voelt soms haast hoe mensen zich gedroegen. Wat ze als geaccepteerd gedrag zagen of afwijkend gedrag.

Nu hebben ze in het Rijksmuseum een modetentoonstelling. Catwalk. Mode interesseert mij niet zo veel. Kijk je diep in mijn hart, dan trek ik het liefst aan wat ik gisteren ook aan had. Mode in het Rijks verandert de zaak, want dan komen er weer dingen samen. Mode uit het verleden zegt ook veel over hoe mensen zich in het verleden gedroegen. Wat ze fijn vonden of wat ze mooi vonden. Het zegt iets over hoe men elkaar destijds het hoofd op hol probeerde te brengen. Interessant!!! Leuk!!! De tentoonstelling gaat vandaag open en gisteren was ik in het Rijksmuseum. Toch zag ik mensen naar de nog niet geopende tentoonstelling toelopen…Ik waagde ook mijn kans, maar helaas, ik werd door een strenge doch rechtvaardige man weggestuurd; geen catwalk voor mij.

Bregje Lampe mocht wel naar binnen, lees ik in de Volkskrant. Haar enthousiasme voor de tentoonstelling steekt ze niet onder stoelen of banken.

Gelukkig is er genoeg ander moois. Zo heb ik gisteren een tijd voor het Winterlandschap met schaatsers gestaan. Een schilderij van Hendrick Avercamp; de stomme van Campen. Eén van de leukste schilderijen in het Rijks. Van alles gebeurt er; van schijten tot paraderen. Van verzuipen tot hard werken. Het bracht me terug naar mijn studententijd. Naar Thea Beckman die een gastcollege gaf. Thea Beckman die een kinderboek geschreven heeft over Avercamp. Ik sprak erover deze week met een collega die mijn studiegenoot bleek te zijn, maar die ik nog steeds niet in mijn studiegroep van toen herinner. Dat gastcollege was één grote aanvaring. Ik studeerde aan de lerarenopleiding Nederlands en Geschiedenis en Beckman werd uitgenodigd namens geschiedenis. Net nadat we bij Nederlands ‘Kruistocht in spijkerbroek’ hadden behandeld. De docent had het een slap boek gevonden; een tijdmachine; een jongen van nu die even de leiding overneemt over een tocht van toen; Een jongen van vijftien met encyclopedische kennis over de kinderkruistocht. Onze docent vond het gewoon een slecht boek. Wij vonden het wel spannend om te lezen… In die ongemakkelijke spagaat kregen we de schrijfster op bezoek. Dat ging dus niet helemaal goed.

SK-A-1718

Catwalk. Ik mocht er niet in. Wat een straf! Moet ik nog een keer naar het Rijksmuseum; voor de tentoonstelling Catwalk.