Tagarchief: Zorg

Veni, vidi, foetsie

Het ziet er toch naar uit dat ik een nieuwe baan moet gaan zoeken. Het is treurig…Het lijkt alsof dit nieuws niet tot mij door wil dringen. Ik voel er haast geen emotie bij. Ik las net in de Volkskrant dat het kantoor van Delta Lloyd in Amsterdam dicht gaat. Dat is het kantoor waar ik doorgaans mijn werk zit te doen. Op het ogenblik hebben we reorganisatie op reorganisatie en aanvankelijk leek het erop alsof de overname van Delta Lloyd wat extra banen ging kosten. Niets nieuws onder de zon, dus. Maar het gaat veel verder. Ik ben niet emotioneel maar wel wat beduusd. Ik kan me niet voorstellen dat ze met de overname van Delta Lloyd en het wegbezuinigen van het kantoor in Amsterdam ook meteen al het personeel gaan ontslaan. Maar waar willen ze ons anders gaan huisvesten? Ik heb geen idee… Het gaat wel om een slordige vierduizend mens. Spannende tijden. Ik zet het van me af. Eerst de kerstdagen, OudEnNieuw en op vakantie naar Texel. Daarna zien we wel weer verder. Ik ga het helemaal van me afzetten. Ik vrees dat er voor mij ook helemaal niets anders op zit. Ik ben geen aandeelhouder dus er is niets dat ik eraan kan doen. Helemaal niets.

David Knibbe wordt mijn nieuwe bovenbaas. Gisteren zat hij tijdens het journaal naast ónze roerganger; Hans van der Noordaa. Qua uitstraling gaan we er flink op vooruit, dat moet gezegd. Als Van der Noordaa zijn mond opendoet verwacht je gestotter en ge-uh, maar dat valt wel mee. Het is zijn afwezige charisma dat opvalt en zijn uiterlijk van een gemiddelde boekhouder. Ik begrijp niet waarom deze man ooit op deze plek is gekomen. Niek Hoek was ook niet echt een flamboyante persoonlijkheid. Pas achteraf bleek dat hij een economische schuinsmarcheerder was. Wellicht dat ze daarom een extra saaie, compleet nietszeggende man op de hoogste positie hebben gezet; zodat ze zeker wisten dat Delta Lloyd zich aan de regels hield.

Inhoudelijk gaat het werk bij Delta Lloyd over helemaal niets. Over geld. Voor mij zijn mensen interessant, geld niet. Maar helaas we kunnen niet zonder geld omdat ons verlangen naar dingen zo groot is. Bij Delta Lloyd zorgen we ervoor dat je ook, nadat je gestopt bent met werken, dingen kunt blijven kopen. Meer niet. Maar er wordt heel gewichtig over gedaan, terwijl dat het natuurlijk nauwelijks is. Zorg en onderwijs…dat zijn belangrijke dingen. Vooral het onderwijs. Jonge mensen begeleiden in het omgaan met de wereld. Mensen leren wat er leuk en mooi is aan alles om ons heen. Jonge mensen leren nieuwsgierig te zijn naar alles. Dat is werk dat ertoe doet. Daartegen valt de betekenis van mijn werk bij Delta Lloyd in het niet. Maar toch wil ik mijn baan niet verliezen. Maatschappelijk weliswaar wat minder relevant, maar toch behoorlijk complex. En…complex werk maakt mij blij. Ik hou van het oplossen van puzzels en…ik wil mijn welstand niet verliezen.

Een jaartje of twee geleden stelde men Hans van der Noordaa aan als bovenbaas van Delta Lloyd. Alsof ze de ondergang van het bedrijf zagen aankomen. Van der Noordaa; onze bangige Caesar in Asterix: Veni vidi foetsie: Ik kwam, ik zag, en ik maakte de pleiterik.

De zieken betalen voor de gezonden…

Het is verkiezingstijd en dan hoor je rare dingen. Ondanks dat we voor een paar dagen in Antwerpen zijn neergestreken, waren we gisterenavond zo moe, dat we voor de tv gehangen hebben. De Nederlandse tv. Daar kwam Emile Roemer langs. Niet zo heel gek dat hij langs kwam, want gisteren presenteerde de SP haar verkiezingsprogramma. Ze richten hun pijlen voor een groot deel op de zorg. Strategisch goed bedacht want wie wil er nu niet goed behandeld worden op het moment dat je ziek ben. Als het er echt toe doet.

De medische wetenschap is tot steeds meer in staat. Voor mij klinkt ‘kanker’ als niet gestorven maar toch dood. Dat is niet meer de werkelijkheid. Ziektes waar je vroeger aan overleed, die lijkt de medische stand te kunnen verslaan. Maar niet gratis. Vooral de farmaceuten weten uit algemene doodsangst een fiks slaatje te slaan. Ik hou erg van het leven dus ik heb er veel voor over om dat leven te rekken. En velen met mij. Kortom best strategisch om als politieke partij in te zetten op een betaalbare zorg.

Bij de SP zoeken ze de betaalbaarheid vooral in het geld dat wij er als ‘consument’ aan moeten betalen. Die willen ze zo laag mogelijk houden. Dat willen ze bereiken met solidariteit. Ze redeneren, met z’n allen betalen we voor de mensen die het treft. We leggen allemaal een centje in de pot en als iemand zo onfortuinlijk is om ziek te worden, dan betalen we de behandeling uit die pot. Dat was niet alleen de gedachte van de SP, maar zo denkt en dacht de hele samenleving erover. Maar dat centje dat we in die pot stopten, bleek niet genoeg om de behandeling van die paar zieken te betalen. Niet alleen werd de definitie van ziek en niet ziek vager, maar ook de prijs behandeling steeg in rap tempo. Er moest geen centje meer in die pot, maar geld. Heel veel geld. Maar ook dat was nog niet genoeg. Er werd een bak geld elders vandaan gesleept om die zorg maar te kunnen betalen. Dat kon niet lang goed gaan. Voorspellingen over de betaalbaarheid werden met de dag somberder. Er moesten maatregelen komen. Daarom werd de strijd aangebonden vanaf twee kanten. De farmaceuten werden aangepakt (Niet alles mocht meer zomaar worden voorgeschreven. Bovendien moesten de prijzen omlaag). Maar ook de ‘consumenten’ kant werd fiks aangepakt. Met een eigen risico. Als jij gebruik maakt voor de zorg, moet je ietsje meer bijdragen aan de pot dan als je geen gebruik maakt van de zorg.  Deze aanpak lijkt goed te werken, want de kosten in de gezondheidszorg zijn minder hard gestegen.

Maar de SP denkt daar heel anders over. Die willen geen eigen bijdrage en ze willen dat er geen restricties zijn op wat er behandeld wordt en wat er voor medicijnen worden voorgeschreven. In mijn ogen heilloos; dat hadden we al eens geprobeerd en werd een mislukking. Maar het lijkt het goed te doen in verkiezingstijd. Gisterenavond op de Nederlandse tv maakte Roemer het wel erg bont: In ons huidige systeem betalen de zieken voor de gezonden, daarom moet de eigen bijdrage worden afgeschaft, betoogde Roemer. Ik loop daar al een tijdje op te herkauwen…Betalen de zieken voor de gezonden. Met gelaatstrekken die geen tegenspraak dulden. Maar, die gezonde mensen, daar hoeft toch niets voor betaald te worden…? Dacht ik voorzichtig. Verkiezingstijd; dan zegt men met een stalen gezicht de gekste dingen. Ook Emile Roemer.