Tagarchief: zeiken

Een hoop gezeik

De rubriek ‘Gezond’ op maandag van Jeske Hendriks, blijft mateloos interessant. Schijnbaar onbedoeld snijdt het zaken aan die er echt toe doen. Zaken die je echt bezig kunnen houden. Vandaag gaat het over of het beter voor mannen is om zittend te plassen dan staand. Echt een heel erg interessant onderwerp. In haar column komt één belangrijke vraag niet aan bod: Is het beter voor vrouwen als mannen zittend plassen? Veel vrouwen, weet ik, willen graag dat mannen zittend plassen omdat dat een zeker risico verkleind.

Mannen krijgen soms een sproeistraal. Namelijk als de voorhuid ietsje geplakt zit en niet losgetrokken wordt. Dan gaat de straal alle kanten uit. Vrouwen die het makkelijkst zittend plassen, lopen dan het risico dat ze gesproeide urine van een ander aan hun lijf krijgen. Dat is echt goor. Dat is een hele vieze gedachte. Het is één van de onderliggende gedachten om aparte toiletten voor mannen en vrouwen te maken. We willen vrouwen vrijwaren van gesproeide mannelijke pis op de wc-bril. Bovendien vinden wij mannen het niet fijn dat, als we in het urinoir staan te zeiken, dat er een vrouw achter ons langs loopt. Je voelt je als man best kwetsbaar zo met je ding uit je broek.

Grappig dat Jeske Hendriks juist nu over dit onderwerp schrijft. Kortgeleden liepen de plas-emoties hoog op. In Amerika had een plaatselijke overheid verordonneerd dat mensen slechts naar het toilet mochten van het geslacht waarmee ze geboren waren. Dus was je als vrouw geboren, maar je voelde je helemaal man, dan moest je naar het vrouwentoilet en vice versa. Dat ervaarden mensen die in een verkeerd lichaam geboren waren als discriminerend. Zeker als ze zich operatief van geslacht hadden laten veranderen

Nou ken ik iemand die dat heeft laten doen. Die ooit geboren werd als jongetje maar zich de geslachtskenmerken van een vrouw heeft laten aannaaien. Ze functioneert en voelt zich nu vrouw. Maar dat is ze niet. Hoe graag ik het haar ook gun. Ze blijft voor de buitenstaander een nepvrouw. Een omgebouwde man. Met onnatuurlijke vrouw-maniertjes en een lijf dat eerder aan een man doet denken dan een vrouw. De buitenkant van haar fysiek is vrouw maar de wezenlijke kant van haar lichaam is man. Zo voelt het en dat brengt je in verwarring als je haar ziet. Maar na een week ben je eraan gewend, want ook dat moet gezegd.

Eén van de eerste dingen die we ons afvroegen toen we met hem/haar geconfronteerd werden, was…. Waar gaat ze pissen? Neemt ze het mannentoilet of gaat ze toch bij de vrouwen. En eigenlijk wisten we het antwoord al, maar toch…het houdt je bezig. Zelfs toen we ons realiseerden dat ze waarschijnlijk zonder hulpmiddelen niet veel meer kon met een urinoir.

Staand plassen spettert altijd een heel klein beetje. Ik geef het toe. Ik heb dan ook best een beetje te doen met Josien die de enige vrouw was, in ons mannengezin. Maar zittend pissen voelt als castratie. Wat ze er wetenschappelijk ook over zeggen; staand plassen gaat het beste! Als man. Eigenlijk is het allemaal een hoop gezeik!

Testosteronbommen

In de krant vandaag een foto die me intrigeert. Het gaat over het Brabantse plaatsje Heesch. In een afgelegen gebied aldaar is een stuk grond vrij en daarop wil de overheid een asielzoekerscentrum bouwen voor vijfhonderd mensen. Ook heeft men bedacht hoe lang dat centrum daar zou moeten blijven. Tien jaar heeft men gezegd. Lijkt me geen slechte zaak. Het lijkt me dat weinig mensen er last van hebben, en de tijdspanne overzichtelijk is. Maar de sfeer ten opzichte van asielzoekerscentra is nogal omgeslagen. De dorpsbewoners zijn bang geworden en willen het niet. Het lijkt alsof Wilders goed op hun gemoed gespeeld heeft met zijn ‘testosteron’ bommen. De vreemdeling voorstellen als een extreem geil wezen dat erop uit is om de eer van je vrouw en dochter te schenden, doet het al eeuwen goed. Nu dus ook. De Keulse affaire heeft daar natuurlijk het zijne aan bijgedragen.

Goed, het dorp Heesch wil niet dat er vijfhonderd asielzoekers worden opgevangen in de buurt van hun dorp. ‘Te veel, te lang’ is één van de meer genuanceerdere slogans, maar als ik de beelden zie op de televisie dan denk ik niet dat er überhaupt niemand ooit welkom is. Men lijkt niet erg gastvrij. Behalve dan de priester. Ook hij was gisterenavond op de televisie. Hij was een voorstander van het verlenen van hulp aan mensen. Mensen die ontheemd hier in Nederland terecht zijn gekomen. Mensen die veelal gedwongen waren om geld en goed achter te laten. Mensen die uit vrees hun leven, of het leven van hun geliefden te verliezen, weggevlucht zijn. De priester vroeg begrip voor deze mensen. Ik kreeg de indruk dat de meesten aldaar weinig heil zagen in medemenselijkheid en zeker geen begrip hadden voor de moeilijke omstandigheden van de gevluchte medemens.

De beelden die op het journaal werden vertoond waren beelden van de inspraakavond. Een selectie dorpsbewoners gaven hun mening en de NOS was erbij. Niet iedereen kon naar binnen en daarom had een groep luidruchtige tegenstanders van het AZC, zich tegenover het gemeentehuis opgesteld. Op de foto die me intrigeert staan de tegenstanders afgebeeld. Allemaal mannen. Op de rug gezien. Op hun rug hebben ze een A4-tje geplakt met de woorden ‘AZC NEE’. Dat rijmt en lost niets op, maar dat terzijde. De mannen hebben holle ruggen. Het lijkt alsof ze en masse staan te plassen. Ik zie nergens vocht op de stenen, dus het zal wel niet zo zijn, maar kennelijk is een protesthouding tegen een AZC gelijk aan een plashouding; een zeikhouding. Ben ik het toch met hun eens, met die zeikerds! In ieder geval hebben ze niet de houding van testosteron-bommen, dat moge duidelijk zijn.

Trouwens, zoals Geert Wilders ‘testosteron-bommen’ uitspreekt…het wekt bij mij de lachlust op.

Sjonge, wat is Nederland verschrikkelijk aan het zinken…Ik word er moedeloos van.