Tagarchief: Mustafa Aslan

Zorgen

Onbegrijpelijk! Je woont hier in Nederland en je bent bereid om een ander land op te zadelen met een dictatuur. Of, net zo goed andersom, je bent bereid om een ander land juist geen dictatuur te gunnen. Als je in Nederland woont moet je niet eens de neiging hebben om voor of tegen iets in een ander land te stemmen; wat er daar ook gebeurd, jij hebt er geen last van. Heus, je mag je best verwant voelen met een ander land. Je kan zelfs zeggen dat het jouw natiestaat is…maar voor dat land de toekomst helpen bepalen, vind ik absoluut ondemocratisch. In een democratie bepaalt het volk zelf door wie het geregeerd wordt. Als jij, of je voorouders hebben gekozen voor Nederland, dan heb je het recht om je zegje te doen over wie ons in Nederland regeert. Als je in Nederland woont, zonder de intentie om heel snel terug te gaan, dan moet je niet stemmen in Turkije. Je hebt er niets te zoeken. Als je het recht hebt om mee te beslissen over wie je regeert in het land waar je woont, dan moet je geen recht hebben om mee te beslissen over wie regeert in het land waar je niet woont. Dat is een morele kwestie, geen juridische kwestie.

Voor heel veel mensen die zich Turk voelen, zal de democratie een meter aan hun reet roesten. Zij willen vooral een sterke leider voor een land waar ze niet wonen. Ze willen een sterke leider waar zij nooit last van zullen hebben. Nationale trots lijkt ineens een toverwoord. Ze willen iemand die de nationale trots kan opschroeven. En daarmee hun eigen trots. Daarvoor willen ze heel ver gaan.

Voor het eerst in mijn leven voel ik me niet meer helemaal veilig in Nederland. Ik heb het gevoel dat er een vijfde kolonne is. Dat we een vijand in het land hebben die door Erdogan gemobiliseerd kan worden. Die het echt op mij gemunt heeft. Ik moet me sterk beseffen dat mensen met een Turkse achtergrond in Nederland voor een groot deel vredelievende, fijne mensen zijn die dit niet laten gebeuren, maar ik ben daar helemaal niet gerust op. Ik besef me ook hoe machteloos ik ben. Ik hou van de manier waarop men in Nederland met mensen omgaat en ik besef dat als ik andermans vrijheid aantast ik tegelijkertijd mijn eigen vrijheid aantast. Ik wil niets van mijn vrijheid inleveren; helemaal niets. Ik wil dat ik als minderheid (want iedereen behoort van tijd tot tijd tot een minderheid) gerespecteerd wordt. Ik wil geen deportatie van fout denkende Nederlanders met een Turkse culturele achtergrond. Ik wil ook niet dat Turken met een Nederlands paspoort hun paspoort moeten inleveren. Dat lost allemaal helemaal niets op.

Mustafa Yeneroglu in Duitsland of Mustafa Aslan in Nederland zijn wolven in schaapskleren en ik vrees het ergste. Hoe Erdogan ons ook bedreigt, zij zien dat anders…Gaan jullie maar lekker slapen…

Ik weet het gewoon niet. Ik heb geen oplossingen. Even niet. Maar ik maak me wel hele grote zorgen.

Nederlanders bepalen de koers in Turkije…

Moet je wel willen stemmen voor de regering van een land waar je niet woont? Waar je eigenlijk nooit zal wonen. Hooguit als bejaarde. Moet je dat wel willen? Is dat moreel verantwoord? Wie geeft jou het recht om de koers te bepalen van een regime waar je part noch deel aan hebt, waar je last nog profijt van hebt. Is dat niet  ondemocratisch? Woon en werk je tijdelijk in het buitenland dan is dat een ander verhaal. Maar als je elders woont, werkt en leeft en hoogstens een droom koestert van ooit weer terug naar een land waar je nooit was, dan moet je niet kunnen meebeslissen over de koers die dat land vaart?

De AK-partij van Erdogan bepaalt de koers in Turkije.  Niet in Nederland (godzijdank). Het is aan de Turken om te kiezen welke partij ze welke macht willen geven; daar hebben wij niets mee te maken. Ik ben democraat. Ik vind wel dat Erdogan veel kwaads aanricht in Turkije. Ik denk dat het land afglijdt. Ik denk dat Turkije vervreemd van de wereld en dat Turkije landen met harde hand van zich af stoot. Erdogan en zijn partij laten zich inspireren door een racistische vorm van nationalisme en laten zich leiden door het narcisme van Erdogan. Nationalisme geeft de mens wellicht wat misplaatste trots maar vooral heel erg veel ellende. De wereldgeschiedenis laat zien dat er zelden iets goeds is voortgekomen uit nationalisme. Maar goed, daar mogen ze in Turkije zelf dus een ei over leggen.

Hebben mensen die hier wonen en die helemaal geen last hebben van wie er wat te zeggen heeft in Turkije, het recht om de mensen die daar wonen op te zadelen met een regering die men daar wellicht helemaal niet wil? Stel, de stemming zou in Turkije zelf net in het voordeel van de tegenstanders van Erdogan uitpakken, hebben stemmers die hun hele leven hoogstens met vakantie naar Turkije gaan, dan het recht om daar de stemming om te laten slaan ten gunste van Erdogan? Dat zou toch niet moeten kunnen?

Straks wordt Turkije geregeerd door een regime dat de Turkse bevolking nooit gewild heeft. Straks glijdt het land af in een richting die niet door het Turkse volk gekozen is. Nederlanders en Duitsers hebben ervoor gezorgd dat Erdogan mag regeren als de Zonnekoning.

Mustafa Aslan van de AK-partij in Nederland ziet dit aspect niet. Hij vindt dat als er ooit iemand in de familie vanuit Turkije naar Nederland is verhuisd, dat je dan nog steeds een inwoner bent van Turkije en dat je mede mag bepalen welke koers het land vaart. Moreel klopt er helemaal niets van.