Tagarchief: Gloria Wekker

Zwartkijkers – Herman Vuijsje: Mijn mening maar dan van Vuijsje

Gezien de felheid waarmee racisme en discriminatie besproken wordt, een blik op waar de wind in dit stukje vandaan waait. Hier de kenmerken van schrijver dezes, mij dus: Ik heb een rozige huidskleur (maar ben niet iemand ‘van kleur’). Ik ben hetero, wat ouder, heb een ongezond buikje, verdien meer dan lekker, ben best hoog opgeleid en heb een goj als pa maar een jiddische ma. Ik ben overtuigd sociaal-democraat, vind dat we zuinig moeten zijn op de aarde en hou vooral van pais en vree. Een lekkere discussie ga ik niet uit de weg en ik laat niet over me lopen maar bij het woord racist krimp ik in elkaar. Ik wil geen racist zijn. Ik pas ondanks en dankzij dit alles in de ‘witte’ karikatuur die men op dit moment graag tekent. Een groot deel van de bovengenoemde kenmerken zijn zonder meer ook van toepassing op Herman Vuijsje en, zo zal menig deelnemer aan alle oververhitte racisme discussies ogenblikkelijk denken, daarom vond ik zijn boekje ‘Zwartkijkers’ zo goed. Het is een boekje dat precies in mijn straatje past omdat onze ‘constructen’ en onze ‘narratieven’ naadloos op elkaar passen of op elkaar aansluiten. Een hikje? Vuijsje heeft een jiddische pa en een sjikse ma en dus ben ik volgens de preciezen in de leer veel joodser dan hij. Maar dat is onzin…vind ik.

Het boekje ‘Zwartkijkers’ beschrijft verschillende facetten van de huidige, opnieuw opgelaaide en al snel oververhitte discussie over de verhouding tussen mensen met een roze-achtig huidje (WIT, dus) en iedereen die daarvan ietsjes afwijkt (ZWART, dus). Vaak zijn de mensen uit die laatste groep zelf, of hun ouder(s) of hun grootouder(s) van elders naar hier verhuist. Het boekje bevat grotendeels mijn mening, ik kan dat moeilijk ontkennen, en daarom vind ik het boek een aanrader.

Het boekje beschrijft mijn afkeer van vrouwen als: de over het paard getilde Gloria Wekker, de pedante aanstelster Anousha Nzume en de zelfkastijdende en witte mensen beschuldigende Sunny Bergman. (eigenlijk wel een boel bijvoegelijke naamwoorden…hou ik daar wel van?) Ik moet zeggen dat ik het niet alleen leuk vind om mijn mening te lezen, maar ben vooral content omdat ik het nauwelijks leesbare boek van Gloria Wekker goed begrepen blijk te hebben. Ik was erg bang dat ik haar quasi-geleerde woordendiarree verkeerd las of dat ik de zaken anders voorstelde dan ze schreef. Maar nee, als socioloog – Gloria Wekker beweegt zich op zijn vakgebied dus – leest Vuijsje dezelfde dingen in haar boek als ik. Gloria Wekker promoveert haar eigen ervaringen tot algemeen geldende misstanden. Ze bekijkt de wereld met oogkleppen en ontkomt daardoor niet aan een zeer benepen tunnelvisie. Ze verdeelt de wereld in witte en zwarte mensen zonder dat ze ook maar ergens vertelt wat of wie dat zijn. Ze plant Amerikaanse theorieën kritiekloos en klakkeloos over op Nederland. En eigenlijk kan ik nog wel een tijdje zo doorgaan. Aanstelster Nzume maakt het nog iets bonter; zij zou wel eens even vertellen hoe of wat en het racisme waarvan zij SLACHTOFFER is. De pedanterie en de arrogantie spat ervan af vinden Vuijsje en ik. En Sunny Bergman wil zo graag lief doen dat ze ondeugdelijk wetenschappelijk onderzoek nog veel onwetenschappelijker overdoet en dan ook nog verkeerde conclusies trekt. Vuijsje noemt de drie vrouwen de ‘Schrikgodinnen’. Ik ga daar graag in mee.

Vuijsje geeft in het boek ook zijn mening over de zwarte pietendiscussie. Hij is van mening dat er eigenlijk niets mis is met de figuur van zwarte piet. Zwarte piet zou in de loop der jaren allang niet meer de persoon zijn als waartegen al het protest zich richt. Hij neem het Sinterklaasjournaal als uitgangspunt en, zo vertelt hij, Sinterklaas figureert daar als de domme man die eigenlijk nauwelijks nog zelfstandig functioneert. Zwarte pieten houden de business draaiende. Ze zijn de CEO en de logistieke managers. Sinterklaas speelt nog maar een marginale rol. Ik kan een heel eind meegaan met het verhaal van Herman Vuijsje, maar de zwarte piet-discussie speelt al heel lang. Gerda Havertong vertelde al in de vorige eeuw dat ze last had van de figuur zwarte piet en dat ze daar niet alleen in stond. Wel heeft hij gelijk dat de roetvegen aan de figuur zwarte piet veel verandert. Door de vegen op de roetveegpiet heen herken je de persoon die hem speelt, dat is bij een zwarte piet niet zo. Een deel van de mythe van het Sinterklaasfeest wordt daardoor van haar charme ontdaan. Vuijsje vindt dat jammer. Ik ook, maar ik zie ook de bezwaren. Hoewel…wie heeft er nou precies echt last van gehad van die zwarte pietenfiguur? Mij is dat nog steeds niet duidelijk. Zie hier recente Sinterklaasintochten in Paramaribo en op de Antillen. Onder een overwegend donkere bevolking is zwarte piet no problemo, waarom hier dan wel? Een kind ziet heel duidelijk het verschil tussen een kind met een donkere huid en een zwarte piet. Ik ben daarvan overtuigd. Maar goed, als iemand als Gerda Havertong het zegt, en die staat echt boven elke verdenking, dat zal het zo zijn. Vandaar dat ik wat dat betreft niet helemaal op dezelfde lijn zit met Herman Vuijsje.

Hoe dan ook: Voor wie mijn mening wil lezen, een aanrader; ligt voor een luttel bedrag bij Scheltema in de ramsj!

Racisme in Nederland

Met lede ogen zie ik hoe populisten het in Nederland steeds meer voor het zeggen krijgen. Ze hebben de wind mee. Ze presenteren makkelijke oplossingen voor ingewikkelde problemen die na bestudering eigenlijk ook helemaal geen oplossing zijn. Populisten houden van zondebokken zodat ze de schuld van alles wat er mis gaat af kunnen schuiven op groepen die het doorgaans toch al moeilijk hebben. Daarbij lijken lessen uit het verleden helemaal niet te werken. Nu hebben Marokkanen het vooral gedaan. Elke beschuldiging aan het adres van een groep is sowieso fout. Elk individu is alleen verantwoordelijk voor de dingen die hij of zij zelf doet. Erfzonde bestaat niet. Als iemand vraagt aan een tegen Marokkanen opgehitst publiek: Willen jullie meer of minder Marokkanen?  Dan hoef je het woord ‘Marokkanen’ maar te vervangen door het woord ‘Joden’ om een les uit het verleden te kunnen trekken. Maar gek genoeg is het evident dat dat niet werkt. Op de één of andere manier ziet het publiek dat zich tegen Marokkanen laat ophitsen niet de overeenkomst met het nazisme in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw. Belangrijk is dat het niet om Marokkanen of Joden of Turken of Afrikanen of Chinezen of witten gaat. Dat zijn groepen mensen die kwaad noch goed doen. De individuen waaruit de groep is samengesteld moet je verantwoordelijk houden.

Dat is denk ik de reden waarom ik zo verschrikkelijk boos wordt op mensen die mij voor van alles uitmaken en me van alles in de schoenen schuiven alleen maar omdat ik een bepaalde huidskleur heb. Je kan me daar helemaal mee over de zeik krijgen. Om mezelf tegen dergelijke woedeaanvallen te beschermen heb ik me voorgenomen om mensen die mij om mijn huidskleur veroordelen, compleet niet serieus te nemen. Gloria Wekker, bijvoorbeeld. Ze heeft een racisme-kathedraal gebouwd op een verrot racistisch fundament maar weet het te brengen alsof haar analyse bloot legt wat er mis is. Daarbij heeft ze zich op geen enkele manier gebogen over de basisvragen; de definitie van datgene wat ze zegt te onderzoeken. Ook heeft ze alles genegeerd wat haar hypothese onderuit zou kunnen halen. Een doodzonde in de wetenschap. Maar ze is wel hoogleraar geworden…Dat geeft te denken.

Toch breng ik het op om steeds weer geduldig te lezen wat er nu weer op me afkomt. De Volkskrant van vandaag laat mensen aan het woord die om één of andere manier het idee hebben dat ze in Nederland door witte mensen (mij dus) worden gediscrimineerd. Een jongen bijvoorbeeld die als student iedere keer in zijn rode sportauto werd aangehouden als hij naar zijn studentenflat reed. Het lijkt me logisch dat niet zijn huidskleur of de kleur van zijn sportauto verdacht waren, maar de combinatie student, studentenflat enerzijds en rode sportauto anderszijds; dat matched niet.

De moed zakt me helemaal in de schoenen bij het lezen van het verhaal van de uit Eritrea gevluchte Domenica Ghidei Biidu Widya. Ik voel me racistisch door haar bejegend. Ze legt de slavernijgeschiedenis op mijn schouders en, sorry, ik heb daar niets mee te maken. In de laatste groep mensen die uit Nederland in slavernij werden weggevoerd zat in 1943 mijn oma. Hoeveel mensen heeft Domenica Ghidei Biidu Widya gekend die uit Nederland weggevoerd zijn als slaaf? In Eritrea is slavernij daarentegen een groot probleem alleen zijn witte mensen daar niet schuldig aan…maar Eritreeërs zelf! Misschien moet Domenica Ghidei Biidu Widya zich wat meer op de problemen in Eritrea gaan richten…

De schaamte voorbij?

Kun je wetenschappelijk bewijzen dat bepaalde bevolkingsgroepen – zeg maar ‘rassen’ – inferieur en kwaadaardig zijn ten opzichte van andere groepen (rassen, dus)? Vroeger noemden we mensen die dat probeerden fascistoïde nazi’s. Verstokte idioten die helemaal niets van de geschiedenis geleerd hadden. In die tijd was de tweede wereldoorlog nog springlevend. Onze ouders waren kind tijdens de oorlog  en onze grootouders waren jonge volwassenen. Nu die generatie dood is of dood aan het gaan is, sterft ook het besef van wat racisme is en wat het met de maatschappij kan doen. Gek genoeg vind je redelijk ongevaarlijke racisten aan de rechterkant maar echt gevaarlijke juist aan de linkerkant van het politieke spectrum. Waarom echt gevaarlijk? Ze onderbouwen hun racisme wetenschappelijk. Dat slaat inderdaad helemaal nergens op, maar ze doen het wel. Ze tonen ‘wetenschappelijk’ aan hoe kwaadaardig een bepaald ras is en hoe nobel een ander. Eerlijk gezegd heb ik liever een zaal die vanuit hun emoties roept dat ze minder Marokkanen willen in Nederland dan mensen die wetenschappelijk aantonen dat sommige ‘rassen’ kwaadaardig zijn.

Ik ben al vaak teruggekomen op Gloria Wekker. Dat is zo’n geleerde die de rassentheorie tot leven heeft gewekt. Hoogleraar, nota bene. Niemand had door wat haar snode plannen waren omdat ze uit een links vaatje leek te tappen, maar haar ideeën zijn eng. Heel erg eng. Deze groep linkse neo-racisten hebben zich aangesloten bij de politieke beweging van Sylvana Simons Bij1. Bij1 is één van de weinige politieke partijen die het Joods Akkoord niet hebben ondertekend. Dat akkoord werd gesloten om een halt toe te roepen aan het steeds openlijker beleden antisemitisme en het bedreigen van joodse Amsterdammers. Sinds gisteren weet ik ook waarom Bij1 zich niet wilde aansluiten. Dat komt omdat Anja Meulenbelt ook lid is van hun groep. Een prominent lid wel te verstaan. Zij is iemand die ervan overtuigd is dat Joden kwaadaardig zijn en de staat Israël moet verdwijnen.

Anja Meulenbelt leverde met haar boek ‘De schaamte voorbij’ een bijdrage aan de bevrijding van mijn moeders generatie. Ze illustreerde waarom vrouwen voor zichzelf moesten leren opkomen door haar eigen levensverhaal te vertellen. Maar op de één of andere manier is Anja Meulenbelt sinds het succes van dat boek gaan dwalen om uiteindelijk helemaal te verdwalen. Ze eindigde bij Bij1 waar ze de woordvoerder lijkt te zijn geworden van jodenhatende godsdienstwaanzinnige moslims. Zelden zo’n vreemde draai gezien als de draai die Meulenbelt in haar leventje heeft gemaakt. Het ergste is dat ze aan haar jodenhaat een ‘wetenschappelijk’ tintje geeft. Zoals Gloria Wekker de kwaadaardigheid van de blanke bevolking ‘aantoont’, doet Meulenbelt het met de joden. Op haar website herschrijft ze de geschiedenis van de staat Israël en de joden om daarmee aan te tonen dat die staat illegaal is en verdelgd moet worden. Het land zou ‘terug’gegeven moeten worden aan de vredelievende Palestijnen die er altijd hebben gewoond en dan zal er weer vrede kunnen zijn tussen de volkeren, zo lijkt ze te betogen. Waar de joodse bevolking dan naartoe moet…haar een biet. Anja Meulenbelt: dat je brein zo’n kronkel kan hebben is op zichzelf al bijzonder fascinerend, maar één ding is zeker; je bent de schaamte voorbij!

Antisemitisme in het Joods Akkoord

Ik heb me boos gemaakt, maar had ongelijk. Ik moet het toegeven; mijn boosheid sloeg helemaal nergens op in dit geval. Bij nader inzien begrijp ik niet waarom alle andere partijen dit akkoord wel ondertekend hebben. Nee, op zich is er niets mis met het akkoord, maar wel met de definities. Dat is inderdaad wel cruciaal want definities zeggen waarover we het precies hebben. Het gaat om het joods akkoord en de partij BIJ1 van Sylvana Simons. Ik heb dus helemaal niets met BIJ1 en de politieke opvatting van Sylvana Simons. Helemaal niet sinds Gloria Wekker op de lijst van diezelfde partij stond en streed voor zetels in de gemeenteraad. Van Gloria Wekker ben ik een boek aan het lezen en steeds weer moet ik me bedenken dat ze hoogleraar is en dat wat ze schrijft een serieus vak aan de universiteit was. Onder het mom van antiracisme werd er binnen de muren van de universiteit een rassenleer ontwikkeld die zijn weerga niet kent. Door Gloria Wekker dus. Zie daar mijn weerzin tegen BIJ1. Met je mond antiracistisch zijn maar in de praktijk discrimineren bij het leven, gaat dus binnen BIJ1 makkelijk samen. Daarom was ik niet zo verbaasd over het feit dat BIJ1 wel kijkt naar discriminatie van ‘mensen van kleur’ (wargggg) terwijl ze antisemitisme tegelijkertijd als niet relevant afwijst.

Waar gaat dat akkoord precies over. Het gaat om een actieplan tegen discriminatie van joden. Ik had niet gedacht dat dat ooit weer zou gebeuren, maar het is echt zo. De schok van de holocaust is voorbij en kennelijk vinden donkerbruine krachten dat ze wel weer met antisemitisme uit de kast kunnen komen. Dat antisemitisme heeft ook te maken met de groei van verschillende bevolkingsgroepen met een betrekkelijk achterlijke culturele achtergrond. Het schijnt dat rondlopen met een keppeltje in Amsterdam best een angstige aangelegenheid is. Laat staan met oorlokken en een hoge hoed. Ook niet direct een kledingswijze die mij aanstaat, maar vrijheid blijheid (ik heb het per slot ook niet zo op hoofddoekjes en djellaba’s, maar is dat zo belangrijk?). Om het toegenomen antisemitisme een halt toe te roepen hebben joodse organisaties een document opgesteld met een plan en met de vraag aan de politiek om hier gehoor aan te geven. Dat leidde tot een joods akkoord. Alle Amsterdamse politieke partijen ondertekenden dit akkoord behalve DENK en BIJ1.

DENK liet gewoonweg niets van zich horen en BIJ1 betoogde dat ze op zich wel meevoelden met de joodse gemeenschap en dat ze niet wilden dat deze gemeenschap gediscrimineerd werd, maar dat ze de definitie van ‘antisemitisme’ zo vaag en ruim vonden dat het de vrijheid van meningsuiting in gevaar bracht omdat elke kritiek op Israël onder de noemer antisemitisme zou kunnen vallen. In het akkoord wordt namelijk naar een definitie verwezen die opgesteld is door de Europese gemeenschap. Ik heb die – zeer omstreden – definitie gelezen en…ik moet BIJ1 gelijk geven. Ik begrijp niet waarom de andere politieke partijen – waaronder dus mijn eigen sociaaldemocraten – dit akkoord wel ondertekend hebben. Het hebben van kritiek op het politieke beleid van Israël kan zonder veel omhaal uitgelegd worden als antisemitisme. Dat gaat me veel te ver. Dus…schoorvoetend…excuses BIJ1 voor mijn aanvankelijke boosheid.

Witte Onschuld lezen

Het is een tijdje stil geweest hier over Gloria Wekker. Dat betekent nog niet dat er niets is gebeurd. Ik ben namelijk haar boek ‘Witte Onschuld’ aan het lezen. Eerlijk gezegd val ik van de ene verbazing in de andere. Dan te bedenken dat ik alleen nog maar in de inleiding zit. Hoe kan ze uit bepaalde gebeurtenissen de conclusies trekken die zij trekt? Het is me echt een raadsel. Ik neem aan dat je als hoogleraar wel enige kennis van wetenschappelijke methodes hebt. Dat is niet te merken als je het boek van Gloria Wekker leest. Deze mevrouw wil de Nederlandse staat wegzetten als een stel racistische boeven die het zonder meer gemunt hebben op mensen ‘van kleur’. De verhalen die ze daarbij gebruikt ter illustratie zijn zo hemeltergend dat ik het niet kan nalaten om er iets over te zeggen.

Mevrouw Wekker moest op een dag een stukje met de metro in Amsterdam Zuid Oost. Ze zat daar zonder geldig kaartje. Daarvan was ze zich bewust, want al voordat ze instapte wist ze dat ze haar tas vergeten was. Ze ging ervan uit dat ze niet gecontroleerd zou worden. Mis poes! Ze werd wel gecontroleerd. Mevrouw Wekker zat fout, mevrouw Wekker had een kaartje moeten hebben. Maar in plaats van enige deemoed, vond ze dat de betrokken controleurs te langzaam waren met het uitdelen van de boete. Zij vond dat een drukbezet zeer belangrijk mens – zo ziet ze zichzelf het liefst – snel en adequaat geholpen moest worden. Ze ging moeilijk doen. Als je moeilijk doet in een situatie waar deemoed past, is het vragen om problemen. Dus werd de politie erbij gehaald. Als controleurs de hulp van de politie inroepen dan is er heus wel wat aan de hand, zou ik zo denken. De agenten grepen mevrouw Wekker vast en begeleidde haar naar een plek waar ze wat rustiger verhoord kon worden; zij had een overtreding begaan en niet de controleurs; die deden hun werk. De politieagenten hadden haar naar de zin van onze nephoogleraar iets te stevig vastgepakt en dus schold ze hen uit voor ‘fascisten’. Voor mij zou dat een enorme belediging zijn, voor de dienstdoende agenten ook. Dus werd Gloria Wekker afgevoerd naar het politiebureau en in de cel gestopt. Wat mij betreft helemaal terecht. Ik heb ook wel eens gedacht dat politieagenten handlangers van het fascisme waren, maar dat was in een periode dat mijn brein nog niet volgroeid was; in mijn pubertijd. Gloria Wekker was een volwassen vrouw, een hoogleraar bovendien, en had moeten en kunnen weten dat de politie het niet kan tolereren als ze uitgemaakt worden voor fascisten. Toen kwam de officier van justitie en die hoorde dat Wekker hoogleraar was. Meteen liet hij haar vrij.

De conclusie van Gloria Wekker. In de metro werken racisten die het gemunt hebben op mensen met een andere huidskleur. De controleurs gaan ervan uit dat alle gekleurde mensen geen werk hebben en niet belangrijk zijn. Dat uit zich in controles in de metro en in de trage afhandeling van het uitdelen van bekeuringen. Bovendien interesseert het de politie geen moer wie ze voor zich hebben en gooien ze vooral gekleurde mensen in de cel.

Zo bruin heb ik ze zelden gebakken zien worden. Wat een conclusie!!!! Het staat er echt: Verhaal 3. In de inleiding. Ik zou graag willen weten wie de officier van justitie was die haar vrij liet. Die man zat pas goed fout!

Een ‘dobberneger’ in de gemeenteraad?

Ik ben geen fan van Annabel Nanniga. Ik heb niet veel van haar gelezen, maar wat ik van haar gelezen heb was ronduit negatief. Ze schrijft als een negatieve, over het paard getilde puber. Dat stoort me. Ik was haar in het verleden een keer op een site tegengekomen; een zuurpruim van het zuiverste water. Kortgeleden las ik een artikel van Tommy Wieringa. Iemand die superieur schrijft en ook politieke meningen met zeer veel nuances en gevoel weet te verwoorden, naast dat hij fantastische romans schrijft die ik in één ruk uitlees. Tommy Wieringa dus, schreef in een artikeltje over Annabel Nanninga en eerlijk gezegd maakte de schrijfsels waar Wieringa tegen van leer trok mij misselijk. Ik hou niet van racisme. Cynisch racisme maakte me misselijk. Nanninga schijnt het over die arme drommels te hebben gehad, die met weinig kans op overleven in een rubberbootje vanuit Afrika de oceaan oversteken. Ze schijnt ze ‘dobbernegers’ te hebben genoemd. Hoe diep kan je zinken? (Hoewel, jongste zoon, moest er eigenlijk wel om lachen…Foei! Jongste zoon.) Nee, ik ben geen fan van Annabel Nanninga. Het liefst had ik het niet over Annabel Nanninga, maar ze is in de politiek gegaan en probeert via Forum voor Democratie (en iedereen die het niet met de partijlijn eens is binnen de partij wordt democratisch geroyeerd) een zetel te bemachtigen in de Amsterdamse gemeenteraad.

Sylvana Simons is ook geen fan van Annabel Nanninga. Maar laat ik dit zeggen, ik ben ook al geen fan van Sylvana Simons. Ook iemand die met een eigen partij in de gemeenteraad wil. Ik ben geen fan omdat ik (zie hierboven) niet hou van racisme. In de partij van Sylvana Simons heeft een vrouw zich kandidaat gesteld voor een gemeenteraadszetel die met pseudowetenschap ‘bewezen’ heeft dat blanke Nederlanders zich superieur voelende racisten zijn. Dat blanke Nederlanders sowieso fout zijn omdat…ze blank zijn. Juist ja; Gloria Wekker. Iemand die ze, wat mij betreft, met terugwerkende kracht mogen ontslaan als wetenschapper aan een universiteit. Met zo iemand in je partij, heb je het al snel verbruid bij mij.

Wat je mij niet hoort zeggen is dat ik denk dat beide partijen de mond gesnoerd moeten worden. Ik vind dat beide partijen mogen raaskallen wat ze willen. Dat ik geen fan ben, wil nog niet zeggen dat ik ze de mond wil snoeren. Sylvana Simons wil niet met Annabel Nanninga praten omdat Nanninga racistische uitspraken doet en racisme een misdrijf is, volgens Simons. Met Gloria Wekker in je gelederen is het een gotspe om een andere partij van racisme te beschuldigen. Daarnaast zegt Simons – net als de gekkies van zusterpartij DENK, trouwens – dat ze voor de ‘verbinding’ gaan. Ze willen alle verschillende bevolkingsgroepen van Amsterdam met elkaar verbinden. Door meteen al een partij uit te sluiten waarop veel Amsterdammers zullen gaan stemmen (mogen de voortekenen ons niet bedriegen), kan je bij mij al niet meer aankomen met ‘verbinden’. Alles wat in Amsterdam woont en niet ‘van kleur’ (woark, blurk) is, wil de partij van Simons achterstellen en tot tweederangsburgers maken. Van Simons’ partij verwacht ik weinig positiefs. Ook niet van de gekkies van DENK trouwens en ook niet van slagschip Annabel Nanninga.

Ik weet dat het haast not done is…maar afentoe (eigenlijk heel vaak) verlang ik terug naar een hele sterke PvdA in Amsterdam. Rust, orde en vrede en…verbinding en handhaving…

De jury van de Joke Smitprijs

De Joke Smitprijs is een staatsprijs. De Joke Smitprijs is een prijs die door de Nederlandse overheid wordt gegeven aan een persoon of instelling die een bijzondere bijdrage heeft geleverd aan het verkleinen van de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Dit jaar ging de prijs naar Gloria Wekker. Gloria Wekker? Ja, Gloria Wekker. De Joke Smitprijs is dus geen serieuze prijs meer.  De Joke Smitprijs heeft meteen al haar gezag en geloofwaardigheid verloren. Op slag. Goed, oké, waar staat dat je de prijs niet mag geven aan een persoon die een theoretische, semi-wetenschappelijke onderbouwing heeft verzonnen voor een moderne variant op een oude rassentheorie?

Als we allemaal ongenoegen voelen over het uitreiken van een prijs aan een persoon, dan kan het zijn dat het iemand is die de maatschappij wil opschudden. Iemand die nieuwe ideeën heeft die nog niet geaccepteerd zijn. Een voorloper, dus. Iemand met een theorie die weliswaar waar is, maar waar wij, arme eenvoudige zielen, nog niet aan toe zijn. Dat kan. Als de overheid de Joke Smitprijs aan zo iemand uitreikt dan is de jury visionair; zij zien iets waar wij nog te klein voor zijn. Dat is bij Gloria Wekker niet aan de orde. Iemand die de samenleving splijt en mensen met een bepaalde huidskleur negatieve kenmerken toedicht, zit altijd fout.

Voor mij maakt het geen verschil of je zegt dat zwarte mensen lui zijn, joden gierig of witten wrede machtswellustelingen; alle drie de uitspraken zijn vals en racistisch. Gloria Wekker vindt mensen met een blanke huidskleur in Nederland fout. Niet om wat ze gedaan hebben of doen maar omdat ze een blanke huidskleur hebben.

Wellicht dat Gloria Wekker iets positiefs heeft bijgedragen aan de verkleining van de verschillen tussen mannen en vrouwen. Wellicht. Ik betwijfel het, eerlijk gezegd.

Shame on you, Joke Smitprijs jury!

Niet xenofoob en ook niet oikofoob…

Ik maak me best zorgen over de richting die we met z’n allen uitgaan op dit moment. Vooral in het racismedebat. Dat is misschien wel de reden waarom ik zo verschrikkelijk kwaad ben op mensen als Gloria Wekker en Sunny Bergman. Zij doen de maatschappij veel meer kwaad dan Geert Wilders en slopen veel fundamenteler de tolerantie en de wil om er met z’n allen wat van te maken. Vanuit het perspectief van racisme bestrijden, nemen ze een racistisch standpunt in en onderbouwen dat quasiwetenschappelijk. In een razendsnel veranderende maatschappij heb je mensen nodig die stabiel zijn en die het voortouw nemen. Mensen die een goede opleiding hebben en die bereid zijn om rekening houdend met iedereen de beste keuzes te maken. Mensen die verder kijken dan hun neus lang is. Mensen die niet xenofoob zijn maar ook niet (om met Thierry Baudet te spreken) oikofoob. Mensen in evenwicht, kortom, die de snelle destabiliserende ontwikkelingen in de maatschappij in goede banen kunnen leiden. Een sterke leider? Nee, juist het tegenovergestelde van een sterke leider. Een volksmassa van goed opgeleide en verantwoordelijke mensen, daar heb ik het over. Een volksmassa van evenwichtigen. Die hebben we nodig.

Die volksmassa hadden we. Die hebben we nog. Maar ik zie hem slinken. Het politieke midden slinkt. De extremen groeien. Dat is gevaarlijk, vind ik. Daarmee gaat er veel verloren van wat ik erg waardeer. Onze vrijheid bijvoorbeeld en democratie. Neem de extremisten van de PVV. Wat de Partij Voor de Vrijheid juist niet wil is vrijheid en democratie. Ze willen ‘anderen’ – wie dat ook moge zijn – niet dezelfde vrijheid en niet dezelfde democratische rechten geven die ‘wij’ hebben. Als je een ander op grond van vage criteria (religie, bijvoorbeeld) zijn vrijheid afneemt, ondergraaf je je eigen vrijheid. Maar omdat we er steeds bewuster van worden dat er ‘anderen’ zijn, groeien partijen als de PVV.

Gloria Wekker en Sunny Bergman benadrukken niet alleen dat er ‘anderen’ zijn maar stimuleren dit proces van uiteendrijven nog verder door te vertellen dat het zelfbeeld van die evenwichtige volksmassa niet klopt. Want, inderdaad, die grote volksmassa heeft een blanke huidskleur. En dat is niet verwonderlijk in een land waar zo’n slordige vijftig jaar geleden nauwelijks anderen dan mensen met een blanke huidskleur woonden. Mensen als Gloria Wekker vanuit een verwrongen maatschappijbeeld, en mensen als Sunny Bergman – waarschijnlijk – met de beste bedoelingen, maken deze grote evenwichtige volksmassa wijs dat ze racisten zijn en dat ze vanuit dat perspectief alle mooie baantjes pikken. Dat ze in mooie huizen wonen en veel geld verdienen alleen maar omdat ze een witte huid hebben. Dat ze mensen wiens huidskleur niet wit is, stelselmatig achterstellen en buitensluiten en afschepen met een uitkering en in de buitenwijken van de stad laten wonen. Dat ze anders-gekleurden geen schijn van kans geven om ook maar iets te bereiken.

Zwarte Piet lijken ze te zien als het ultieme bewijs dat die blanke Nederlanders helemaal fout zijn. Een gevaarlijke ontwikkeling. Ik neem het Gloria Wekker c.s. en Sunny Bergman c.s. ernstig kwalijk. Meer nog dan de PVV.

Ja, ik ben voor roetveegpieten en ik ben ertegen dat er iemand gelijk heeft over dit onderwerp.

Witte onschuld

Sinds ik Dila Yesilgöz bij Buitenhof in debat zag met Gloria Wekker, kan ze niet meer stuk bij mij. Gloria Wekker gleed op dat moment van het voetstuk waar ik haar in ieder geval nooit opgezet had. Ik heb zelden voor het oog van de televisie een hoogleraar zo verschrikkelijk zien afgaan als Gloria Wekker op dat moment. Ze kon zich eigenlijk alleen nog maar uit haar benarde situatie redden door een laatdunkende toon aan te slaan tegen Dila Yesilgöz: ‘Ach meisje, ik zal jou eens vertellen hoe of het zit met het racisme in Nederland’. Ik zat te kijken en voelde mijn tenen krommen. Dila Yesilgöz is van de VVD, niet eens mijn kleur, maar toch, als ik op iemand zou moeten stemmen van de VVD dan wist ik op wie…

Dat Dila Yesilgöz tegenover Gloria Wekker zat bewees al het ongelijk van Wekker. Dila Yesilgöz is namelijk een knappe blanke dame met lang donkerblond haar. Ze zou zo maar in Tietjerkstradeel of Kloosterburen of Diemen of Amsterdam geboren kunnen zijn. Ook haar ouders hadden, gezien haar huidskleur, hier gemakkelijk geboren kunnen zijn. Maar dat zal vast niet zo zijn want alleen haar naam al doet een Turkse achtergrond vermoeden. Maar dat is maar een vermoeden. Voor hetzelfde geld heeft Dila Yesilgöz een moeder die destijds gevlucht is uit Bosnië en is haar vader een Koerd…wie zal het zeggen. Het brengt ons wel bij de vraag: Wat is precies de blanke Nederlander waar Gloria Wekker het over heeft? Wat is er na vierhonderd jaar roeren en mengen over van die blanke Nederlander waar ze het over heeft? Wat is er na al die kruisbestuiving over van die cultuur van kolonialisme en slavenhandel? Wat heeft dat nou precies te maken met hoe wij ons op dit moment allemaal tot elkaar verhouden? Gloria Wekker doet daar ferme uitspraken over die als racistisch overkomen; het feit dat je een blank huidje hebt, bepaalt hoe racistisch je bent, lijkt Gloria Wekker te beweren.

Lijkt. Want wat ik weet van haar theorie, zijn interpretaties van anderen. Zelf heb ik haar boek ‘White innocence’ niet gelezen. Dat wilde ik wel want meteen na die beruchte uitzending van ‘Buitenhof’ ging ik naar een grote boekverkoper op het web en zocht haar boek op. Voor zo’n boek vond ik het onbetaalbaar. De exacte prijs kan ik me niet herinneren, maar het was zeker twee keer zoveel als wat ik normaal uitgeef aan een boek. Bovendien alleen de papieren variant. Papieren boeken staan bij mij vooral stof te vangen; ik heb het liefst bits en bytes. Leest ook veel prettiger dan met zo’n bonk papier in je hand. Zat er dus niet in om haar boek te lezen.

Vandaag veegt Heleen Mees de vloer aan met Gloria Wekker. Ze heeft haar boek net gelezen en vertelde dat het, waarschijnlijk onder druk van de zwarte Pietendiscussie, opnieuw was uitgegeven. Mees had het over ‘Witte onschuld – paradoxen van kolonialisme en ras’… Dat klinkt Nederlands. Dat deed mij terugkeren naar de webshop waar ik destijds zo faalde en jawel hoor: Gloria Wekkers hoofdwerk in een Nederlandse vertaling en verkrijgbaar als e-book. Voor het luttele bedrag van een tientje. Wekker is ietsje rijker geworden…door mij! Nu hoef ik dat boek alleen nog maar te lezen!

Hypes vanuit Amerika

Alsjeblieft laten we ophouden. Laten we er helemaal mee stoppen. Om te voorkomen dat regisseurs, acteurs, politici in de openbare seksuele mangel geraken worden inmiddels al excuses aangeboden voor intimiteiten die de vermeende slachtoffers zich niet eens meer kunnen herinneren. Laten we stoppen met deze oeverloze, uit Amerika overgewaaide hype. Gewoon stoppen. Mensen worden tegen misbruik beschermt door de wet. Maak daar gebruik van! Mensen die last hebben van ongewenst gedrag van anderen: Wordt weerbaar! En hiermee sluiten we de discussie.

Veel interessanter en veel bedreigender is een andere hype die overwaait vanuit Amerika en die zich hier al een tijdje irritant en dreigend heeft genesteld. Het gaat om een nieuwe kijk op culturele identiteit. Die nieuwe kijk op de samenleving wordt uitgedragen door mensen als Sunny Bergman en Asha ten Broeke en van een frauduleus wetenschappelijk jasje voorzien door Gloria Wekker. Het is puur antiracistisch racisme waarbij schuld en boete een grote rol spelen en waarbij bevolkingsgroepen op grond van hun huidskleur als schuldig of onschuldig worden neergezet. Op een verwerpelijke manier worden mensen in de Nederlandse samenleving ingedeeld op grond van een bedachte culturele achtergrond die goeddeels vastligt en waar je nauwelijks vanaf komt. Ik hou mijn hart vast voor deze stroming die, met wellicht goede bedoelingen, aanstuurt op segregatie.

Vandaag schrijft Stephan Sanders in zijn column in de Volkskrant over deze hype: ‘Wit en zwart beginnen in Nederland op zijn Amerikaans tegenover elkaar te staan.’ En eerlijk gezegd zie ik dat ook. Met haar films ‘Wit is ook een kleur’ en ‘Zo zwart als roet’ zet Bergman de witte Nederlander neer als losstaande entiteit, maar vraagt ze zich tegelijkertijd niet af of die entiteit wel op die manier bestaat. Louter op grond van de kleur van je huid ingedeeld worden in een groep met bepaalde eigenschappen is racisme pur sang; ook wanneer dit door een wetenschapper ‘van kleur’ wordt gezegd.

Als ik mijn wenkbrauwen samenknijp, de glimlach van mijn gezicht laat verdwijnen en strak onder mijn wenkbrauwen door in de spiegel kijk, dan zie ik de boze witte man. Ja, mijn huid is echt wit. Geen straaltje zonneschijn of mijn huid verbrandt. Daarom voel ik me ook zo aangesproken. Ik wil geen racist zijn en ik wil ook niet zo genoemd worden. Mijn vader had een witte huid en mijn moeder ook. Dat is de reden dat ik een witte huid heb. Meer niet. In mijn familie geen slavernijverleden… zou je denken. Maar de laatste slaaf in mijn familie is tien jaar geleden overleden. Mijn omaatje. Mijn diep beschadigde en getraumatiseerde joodse omaatje. Ze heeft een paar jaar als slaaf moeten werken in Polen en mocht haar leven behouden als beloning. Weliswaar kreeg ze slaag en nauwelijks te eten, maar ze bleef leven. Zij leerde me dat racisme altijd op de loer ligt en daarom- zij stond daar heel anders tegenover – wil ik niets weten van het jodendom. Mijn moeder voelt zich joods, ik niet. Helemaal niet. Ik heb er niets mee. Ik voel me wél Nederlander. Met hen deel ik dezelfde taal en sta ik achter hetzelfde (vrouwen)voetbalelftal. Verder niets.