Tagarchief: Ethiopië

Teff in Drenthe

Ik ben heel erg tegen volksgerichten. Sinds ik een keer een hetze heb meegemaakt tegen mijn geliefde, weet ik wat dat betekent. De hele wereld valt over je heen en maakt je uit voor rotte vis en je hebt zelf geen enkele mogelijkheid om je te verdedigen. Daarom heb ik de neiging om het zelfs voor kinderverkrachters op te nemen als er een groep tokkies met pek en veren onderweg is om hem eens even mores te leren. Nee, van hetzes moet ik niets hebben. Niet van hetzes tegen mensen die bovenaan de maatschappelijke ladder staan en ook niet van mensen die onderaan die ladder bengelen. Ik vind dat je altijd goed gefundeerd en op grond van argumenten een ander moet bestrijden, en nergens anders mee. Voor maatregelen hebben we geen volksgericht nodig; daar hebben we professionele rechtspraak voor en een hele sleep aan deskundigen die advies kunnen geven en eventueel een behandeling kunnen uitvoeren.

Laat ik eerlijk zijn, soms heb ik het best moeilijk met dat standpunt van mij. Soms doen mensen zulke stomme dingen louter uit winstbejag dat bij mij ook alleen maar een volksgericht opkomt. Juist omdat de slechterik (in mijn ogen) het recht aan zijn kant heeft staan. Er bestaat namelijk een hoop onterecht recht. Ooit heeft de wetgever bedacht dat er om iets goed te regelen een wet noodzakelijk was. Voor dat doel werkte de wet ook prima; datgene dat ze netjes wilden reguleren is goed geregeld. Ben je echter een scherpslijper en een geldwolf, dan blijk je gebruik te kunnen maken van die wet om tegen de geest van die wet in ten koste van anderen kapitalen te verdienen. En hoe die anderen ook protesteren, de booswicht heeft de wet aan zijn kant. Zulke slechteriken kunnen in mijn ogen geen goed doen en in dat geval zou ik wel een stevige hetze willen beginnen. Ze eens even lekker laten voelen waar ze mee bezig zijn! Zoiets, dus. Maar nee, ik ben en blijf tegen hetzes en zal het dus niet doen en mijn ongenoegen alleen maar beschrijven en geen man en paard noemen. Ik hoop maar dat ze dit stukje lezen en zelf de juiste conclusie trekken en hun gedrag verbeteren…

In het Sheba van die beroemde koningin van Sheba die bij koning Salomo op bezoek kwam, was Injira volksvoedsel nummer één. Injira is een bijzonder luchtige pannenkoek. De luchtigheid wordt gekregen door zuurdesem aan het injira deeg toe te voegen en de pannenkoek dan zachtjes te garen. Door de desem smaakt de injira ligt zurig. Voor injira wordt een speciaal graan gebruikt. Teff. Een graansoort die we hier niet echt kenden voor, pak ‘em beet, het jaar 2000. We teelden het hier niet. Het graan werd eigenlijk voornamelijk in de streek geteeld waar het meteen ook het volksvoedsel numero één was; Ethiopië en Eritrea (het vroegere Sheba, kortom). Twee Drentse heikneuters hebben wat teff opgevraagd en de Ethiopiërs waren zo vriendelijk om een zakje op te sturen. De boertjes zijn het teff gaan telen en ontdekte de fantastische eigenschappen van het graan. Met die kennis stapten ze naar het octrooibureau en vroegen ze octrooi aan op…teff. Teff is dus nu niet meer werelderfgoed, maar eigendom van twee Drentse minkukels (ik noem geen namen).

Gewassen behoren toe aan de wereld. Dacht ik dat alleen Amerikaanse multinationals als Monsanto de wereldvoedseldiversiteit bedreigden met hun octrooien… blijken het ook eikels te zijn in ons eigen Drenthe. PLAATSVERVANGENDE SCHAAMTE!!! (Maar namen noem ik niet want ik ben tegen hetzes)

Giro 555; ik wil echt wel…

Je moet het van mij geloven, ik ben een empathisch mens. Ik trek me het leed van de wereld aan. Ik gun iedereen het leven zoals ik leef. Echt waar. Ik wil best geld inleveren om ervoor te zorgen dat anderen een hogere levensstandaard krijgen. Zo denk ik erover met betrekking tot mijn buren. Zo denk ik erover met betrekking tot mensen in verre landen. Ik geef waar ik kan. En als ik het eens vergeet, dan is er nog mijn Josien; en die is nog wat gevoeliger voor de lijdende medemens dan ik.

Maar er is in mij toch ook wat verandert. Dat kwam door een documentaire. Er heerste honger en gebrek in een land ergens in Afrika. Mensen hadden behoefte aan alles. Ondervoeding was doodsoorzaak numero uno. Er werd een vrachtwagen met hulpgoederen op weg gestuurd. In de vrachtwagen ook een filmer die de hele rit vastlegde. Er woedde een afgrijselijke oorlog in het land waar de reis doorheen ging. Men bestreed elkaar op leven en dood, terwijl er wel wat beters te doen was in dat land, zou je zeggen. De oorlog zorgde ervoor dat er op de grote weg overal checkpoints waren. Soldaten van de ene of de andere groep controleerde iedereen die passeerde. Of het échte soldaten waren, en of ze tot één van de elkaar te bestrijden groepen behoorden, geen idee. De situatie was zo chaotisch in het land dat iedereen met een wapen en een beetje doodsverachting een eigen checkpoint op kon richten.  Niet alleen werd er op zo’n checkpoint gecontroleerd of er geen wapens voor de vijand (het vorige en het volgende checkpoint, dus) inzaten, maar ook moest overal ‘tol’ betaald worden. Enkele van de dozen bedoeld als hulp voor de hongerende mensen, moest worden afgegeven. Gevolg was dat de vrachtwagen leeggeroofd aankwam in het hongerende gebied. Dat heeft bij mij grote vraagtekens gezet bij het geven van hulp aan hulpbehoevenden in een door oorlog geteisterd gebied. In mijn ogen geef je daarmee voedsel aan de strijdende partijen. Ze kunnen daarmee hun strijd voortzetten en de bevolking langer laten lijden. Mijn hulp zorgt ervoor dat er daar langer geleden wordt. Dat wil ik niet!

Op dit moment is er een Rode Kruis actie gaande. Giro 555. De actie is bedoeld voor:

  • Jemen: Er woedt daar een verschrikkelijke oorlog. Sjiieten tegen Soennieten. De beelden van de Saoedische bombardementen op burgerdoelen zitten op mijn netvlies.
  • Zuid-Soedan: Een rampzalig nieuw land. Richtte de strijd zich eerst tegen Noord-Soedan, nu heeft het leger zich tegen de eigen bevolking gekeerd.
  • Somalie: Een verscheurd land waarbij de stukjes land zijn verdeeld over warlords. Een land dat gebukt gaat onder criminelen en godsdienstwaanzinnigen. Vluchtelingen uit Somalië worden sowieso erkend.
  • Ethiopie/Eritrea: Dat door oorlog verscheurde land loopt leeg naar Europa. De strijd die altijd tegen elkaar was, heeft zich nu op de eigen bevolking gericht. Ook uit deze landen worden alle vluchtelingen zo’n beetje automatisch erkend.
  • Noordoost Nigeria: Daar zorgt de beweging van godsdienstfanatici Boko Haram voor dood en verderf.

Giro 555. Wat moet ik doen? Ik wil echt niet dat mensen sterven van de honger. Echt niet. Maar strijdende partijen voeden die de ellende laten voortduren, wil ik ook niet. Moeilijk!!!