Tagarchief: CDA

Lullig

Eerlijk gezegd vind ik de namen wat lullig, maar om er dan zo’n ophef over te maken vind ik wel wat ver gaan. Of het politiek ingegeven is? Zou kunnen. Vooral VVD- en CDA kamerleden stellen kritische vragen over de producten van ‘De vegetarische slager’ en de bovenbaas van dit bedrijf is de echtgenoot van kamerlid Marianne Thieme. De gedachte dat die CDA en VVD kamerleden Marianne Thieme willen bestrijden via haar echtgenoot, ligt voor de hand maar lijkt me onwaarschijnlijk. Dat soort mensen willen vooral de nering beschermen van de bedrijfstak waar ze binding mee hebben. CDA’er Geurts bijvoorbeeld is jarenlang voorman geweest van de varkens-bioindustrie en hij komt in het geweer tegen namen als Vegetarisch gerookte speckjes. Dat zou te veel lijken op ‘gerookte spekjes’…van het varken. Lullig. Voor alles rond deze zaak heb ik maar één woord: lullig. Het toevoegen van de ‘c’ in speckjes vind ik lullig. Het leek best aardig gevonden, maar hij maakte ook van ‘gehakt’ ‘gehackt’ en dan wordt het lullig; het product dat hij verkoopt is vegetarisch gehakt en vegetarische spekjes, noem het dan ook zo!

Daarmee komt hij in botsing met de door lobbyisten van de vleesindustrie gecorrumpeerde CDA- en VVD Kamerleden. Die willen graag de Vegetarische slager dwarsbomen en willen de rechter laten geloven dat vegetarische spekjes te veel doet denken aan vlezige varkensspekjes. Pfff, het zal wat. Voor die enkele consument die door te veel aan bioindustrievlees dyslectisch geworden is, kan het voorvoegsel ‘vegetarische’ weg zijn gevallen, voor alle andere mensen is het volkomen duidelijk dat het hier om een vegetarisch product gaat dat lijkt op gerookte spekjes. We hoeven niet alles aan te passen aan de allerdomsten in de samenleving. Hoe erg is het trouwens als iemand zich een keer vergist en spekjes koopt van de vegetarische slager in plaats van lekkere, sappige, vette varkensspekjes? Dat is eventjes lullig, maar daarna zal’íe de verpakking erbij pakken en zien dat er minstens twee keer met koeienletters ‘vegetarisch’ op de verpakking staat en dat hij dus zelf een grote oliebol is.

Omdat kamerlid CDA-kamerlid Geurts me niet zoveel zei, toch even gegoogeld. Inderdaad de lulligheid in eigen persoon. Jarenlang voorzitter geweest van de vakbond van varkensboeren. Afkomstig uit…Barneveld, het episch centrum van de kippen- en eierenbranche… Hij wil niet alleen Marianne Thieme en haar partij dwarsbomen, hij wil alles dwarszitten dat de bioindustrie bedreigd. Daarom neemt hij zijn toevlucht tot lullige middelen; een rechtszaak voeren tegen de naamgeving ‘Vegetarische speckjes’.

Wat ook lullig is, is dat ik vegetarische speckjes niet eet. Ik ben gek op echte varkentjes; op levende, maar ook op geslachte. Ik hou van varken.  In een darm gepropt, gerookt, gekookt, gedroogd of gebakken. Ik ben een varkentjesliefhebber. Biologisch of scharrel want ik gun elk levend wezen een goed leven eer ik ze opvreet…dat wel, maar het blijft lullig!

Weer een afscheid van Wouter Bos

Toen Pim Fortuyn werd doodgeschoten, borrelde uit het moeras de giftige oprisping dat de kogel van links kwam; van de Partij van de Arbeid. Ik ben toen actief geworden in mijn partij. Ik zag Pim Fortuyn als iemand die de geest uit de fles haalde; onderbuikgevoelens losmaakte en groepen tegen elkaar opzette. Nederland verdiende Fortuyn als premier. Daarna zou hij op natuurlijke wijze uitdoven; dat wist ik zeker. De moord op Fortuyn was daarom een ramp voor links. Ik wilde mijn steentje bijdragen aan herstel van mijn partij. Dat kon alleen maar, vond ik, door mij openlijk achter de partij te scharen.

Ik werd secretaris van onze afdeling en coördineerde campagnes. Wouter Bos was toen net partijleider geworden. Hij was extreem slim, charismatisch en…open en eerlijk. Wouter Bos was iemand voor wie ik graag de benen uit mijn lijf liep. Toen hij wat jaartjes later, aankondigde dat hij ermee ophield, schokte hij mij diep!

Zijn columns, die hij na zijn periode als partijleider in de Volkskrant schreef, heb ik altijd gretig gelezen. Hij gunde ons een blik in de keuken van de Nederlandse politiek. Centraal thema in al zijn stukjes: De kloof tussen ideaal en werkelijkheid. Het is niet moeilijk om mensen te winnen voor je idealen; het realiseren is de uitdaging. Nederland is een coalitie-compromissenland. Van een compromis wordt niemand ooit blij. In een coalitie heb je mazzel als het je lukt om de successen van de samenwerking aan jouw partij te koppelen en de decepties aan de andere partijen.  Voor mijn partij pakt dat doorgaans slecht uit.

Gisteren las ik zijn laatste column. Hij had alles wat hij te zeggen had al eens eerder gezegd en daarom hield hij ermee op. Jammer! Alweer schokkend! Ik wil alles wat hij te schrijven heeft graag meerdere keren, in verschillende toonaarden, lezen.  Wat Wouter Bos te zeggen heeft, is altijd de moeite waard.

Bij Pauw, gisterenavond, vergeleek hij de beroepen columnist en politicus. Als je als politicus je mening geeft, heeft dat meteen consequenties. De cameraploegen rukken al uit op het moment dat je je mond opendoet.  Als columnist mag je ongestraft overal een mening over geven. Niemand roept je ter verantwoording. De columnist is koning binnen zijn column en over zijn column!

Bij Pauw gisterenavond toch ook een uitglijder. De groene zeep werd gesmeerd door CDA-politicus (hoewel journalist) Frits Wester. Wester viel Bos zwaar aan omdat hij in zijn column pleitte voor een samenwerking tussen Groenlinks en de PvdA. Betweter Wester wees Bos op de tegenstrijdigheid met Bos’ eigen beleid van destijds. Wester verweet Bos opportunisme; nu het slecht gaat met de partij moet een andere partij hen komen redden. In de tijd dat het goed ging met de partij (onder Bos, dus) had de PvdA er geen oren naar. Wouter Bos ging dat omstandig uitleggen. Maar Bos realiseerde zich niet op tijd dat hij In het verleden functioneerde als partijleider van een partij die opereerde in een complex politiek krachtenveld waarbij zijn uitspraken meteen consequenties hadden op de politieke situatie van toen. Nu is hij columnist zonder verdere verantwoordelijkheid. Wouter Bos gaf als columnist zijn mening en zijn analyse. Zonder consequenties. Wouter Bos is koning binnen en over zijn column. Dat had hij Frits Wester moeten antwoorden. Had hij in zijn volgende column kunnen doen. Maar helaas… hij is nu ook geen columnist meer…

Burgemeester van Capelle aan den IJssel

De nieuwe burgemeester van Capelle aan den IJssel vindt wiet roken een slechte zaak. Dat vind ik ook, dus in dat opzicht zijn we het met elkaar eens. De nieuwe burgemeester heet Peter Oskam. Peter Oskam is van het CDA. Op dit moment is hij kamerlid. Een aangenomen motie draagt zijn naam. Het verbouwen en het verhandelen van cannabisproducten wil hij keihard aanpakken en daarom verbiedt de motie gemeenten, om een ander beleid te voeren dan het overheidsbeleid. Hij verbiedt de gemeenten om een beleid te voeren dat wellicht efficiënter is dan het beleid van de regering.

Daarmee botst Peter Oskamp al meteen met een aantal toekomstige collega burgemeesters. Die collega’s vinden het beleid van de overheid onbegrijpelijk. Die burgemeesters vinden dat duidelijke regels beter werken dan onduidelijke. Objectief kan je vaststellen dat het beleid rond softdrugs schimmig is. Dat er allerhande wegen zijn waarop iets mag maar ook weer niet; dat iets verboden is, maar toch is toegestaan; onduidelijk dus. Ik vraag me af of Peter Oskam niet ook voor duidelijke regels is. Dat blijkt nergens uit. Jammer vind ik dat.

Ik ben net als Peter Oskam geen voorstander van softdrugs. Vroeger was ik dat wel, maar ik ben veranderd. Ik vond lange tijd dat we dat allemaal maar zelf moesten weten en zelf reguleren. Dat een joint roken heus niet zo slecht is. Ik zat fout. Roken is slecht voor je. Heel slecht. Een joint roken is heel veel slechter nog. Een jointje zo af en toe op een feestje; helemaal niet erg. Maar mensen zijn zwak en sommige mensen zijn op bepaalde terreinen heel zwak…of liever overgevoelig. Daar wordt jointjes roken al snel een verslaving. Die voelen zich pas lekker als ze het gevoel hebben dat een dosis THC de scherpe kantjes van het leven heeft gevijld. Deze mensen zien heus wel dat die scherpe kantjes er nog wel zitten, maar actief zorgen dat je leven beter wordt, zit er niet meer in. Waarom zou je toch… Morgen kan het ook… Wietgebruikers vervallen makkelijk in apathie die niemand een stap verder brengt. Als ik het voor het kiezen had, dan wist ik het wel. Ik zou softdrugs radicaal verbieden. Was ik de overheid, dan zou ik het toch niet doen; was ik God dan deed ik het wel. Zo zit het ongeveer met mij.

Als overheid moet ik namelijk een wet maken en vervolgens een leger politieagentjes inhuren om die wet te handhaven. Die politieagentjes zouden het altijd verliezen. Ze hebben dat geprobeerd met drank. Aan dat beleid in de VS hebben we alleen maar mooie gangsterverhalen overgehouden. Ben je God dan is het natuurlijk een ander verhaal…Floeps…weg alle cannabis…niemand weet nog wat het is en niemand verlangt er naar…. Jammer, ik ben God niet.

Goed…Tandenknarsend zou ik als overheid wiet en andere cannabisproducten toestaan. Wat betekent dat nou precies. Dat betekent dat ik de hele keten moet toestaan: van producent tot consument. Omdat ik een rasechte PvdA’er ben, zou ik de producenten en verkopers in de greep willen hebben. Ik zou als overheid  onder mijn voorwaarden vergunningen geven. Dit zou ervoor zorgen dat ik de markt voor illegale kweek en handel verpest, maar ik aan de legale kweek en handel goed geld verdien. Dat geld kan ik bijvoorbeeld inzetten om mensen te helpen die in de problemen komen door dat wietroken. Ik wil een beleid dat iedereen helpt. Is dat niet mooi? Dat willen die opstandige burgemeesters ook! Die zijn het met me eens!

Is burgemeester van Capelle aan den IJssel niets voor mij? Ik denk dat ze met Peter Oskam daar niet zo erg geholpen zijn…