Tagarchief: cannabis

Mijn eigen (ingrijpend gewijzigde) functie

Op de ochtend nadat ik mijn oudste heb bezworen dat hij mij moet begraven en niet andersom, moet ik solliciteren op mijn eigen (maar volgens mijn werkgever ingrijpend gewijzigde) functie. Mijn oudste ziet de wereld als een plek waar iedereen gelukkig is. Waar het een feest van jewelste is. Waar mensen in gelukkige huwelijken en fijne banen hun fantastische leven leiden. En temidden van al dat geluk is één eilandje van zware droefenis. Van diepe ellende en uitzichtloosheid; hij. Hijzelf. Niets vindt hij leuk. Van niets krijgt hij een warm gevoel. Passie; hij weet niet wat het is. Een partner is iemand waar je nooit meer vanaf komt; dus niet aan beginnen. Behalve dan die ene die hem niet wil. Met haar zou hij zoiets kunnen hebben als ik met zijn moeder. Maar ja, dat is dus niet voor hem weggelegd. Een baan betekent doorgaans je ontslag op den duur. Altijd een vervelend ontslag. Omdat je je ongeloofwaardig ziek hebt gemeld en stelselmatig te laat kwam.  En dat kan je juist niet veranderen. Want al je ellende verzacht je met een stevige joint. Dag in dag uit. En het gaat allemaal niet beter worden.

En deze pappa maar kletsen over dat het allemaal kan veranderen. Dat het alleen maar zijn brein is die hem dwars zit. Alleen maar zijn brein. Zijn gedachten. Dat ik gek op hem ben. Dat mijn baan bij mijn huidige werkgever nou ook niet top is. Dat mijn werkgever me een half jaar laat bungelen in onzekerheid. Met alle stress van dien. En dat ik heus helemaal gek ben op zijn moeder maar dat wij elkaar net zo goed soms dwars zitten. Mijn zoon wil het heus allemaal wel geloven maar het dringt niet door; iedereen is gelukkig behalve hij. Een inktzwart toekomstperspectief.

Hij wil niet meer opgesloten zitten en ontgiften. Dat wil hij niet meer. Omdat er geen perspectief is. Hij wil zich in een grote wolk cannabis hullen en dan langzaam, of snel, wegdrijven. Wegzweven naar iets dat mij en mijn liefje erg veel pijn gaat doen. Want hij is mijn oudste. Ik ben gek op hem.  Ik wil dat hij het leven de moeite waard vindt. Dat wil ik. Dat wil Josien.

Ik wil ik dat hij mij straks begraaft. Dat hij straks een toespraakje houdt over hoe hij mij wil herinneren tijdens de rest van zijn leven. Zoals ik bij mijn vader heb gedaan.

Straks om halfelf moet ik solliciteren op mijn eigen (maar volgens mijn werkgever ingrijpend gewijzigde) functie.

En wat dan?

Op een dag zal ik weg zijn en
wat dan? Verdwenen zonder een
teken te geven of te nemen en
het puin dat ik achterlaat is
niet langer lachwekkend.

Want wie als ik nooit heeft
gebouwen laat niets achter dan
verwachting en verwarring en
wat dan?

Wellicht in uw herinnering zal ik
stollen verstijven, niet lang meer
blijven maar verbleken tot verleden
en wat toen? Te doen?
‘Het was waar’ zult gij zeggen ‘hij speelde
met woorden als geen ander maar wat
heeft dat te betekenen.’ Zo bleek
zal ik zijn.

In u…

en wat dan…?

Jotie T’Hooft
uit: Schreeuwlandschap
Manteau, 1975

 

 

Burgemeester van Capelle aan den IJssel

De nieuwe burgemeester van Capelle aan den IJssel vindt wiet roken een slechte zaak. Dat vind ik ook, dus in dat opzicht zijn we het met elkaar eens. De nieuwe burgemeester heet Peter Oskam. Peter Oskam is van het CDA. Op dit moment is hij kamerlid. Een aangenomen motie draagt zijn naam. Het verbouwen en het verhandelen van cannabisproducten wil hij keihard aanpakken en daarom verbiedt de motie gemeenten, om een ander beleid te voeren dan het overheidsbeleid. Hij verbiedt de gemeenten om een beleid te voeren dat wellicht efficiënter is dan het beleid van de regering.

Daarmee botst Peter Oskamp al meteen met een aantal toekomstige collega burgemeesters. Die collega’s vinden het beleid van de overheid onbegrijpelijk. Die burgemeesters vinden dat duidelijke regels beter werken dan onduidelijke. Objectief kan je vaststellen dat het beleid rond softdrugs schimmig is. Dat er allerhande wegen zijn waarop iets mag maar ook weer niet; dat iets verboden is, maar toch is toegestaan; onduidelijk dus. Ik vraag me af of Peter Oskam niet ook voor duidelijke regels is. Dat blijkt nergens uit. Jammer vind ik dat.

Ik ben net als Peter Oskam geen voorstander van softdrugs. Vroeger was ik dat wel, maar ik ben veranderd. Ik vond lange tijd dat we dat allemaal maar zelf moesten weten en zelf reguleren. Dat een joint roken heus niet zo slecht is. Ik zat fout. Roken is slecht voor je. Heel slecht. Een joint roken is heel veel slechter nog. Een jointje zo af en toe op een feestje; helemaal niet erg. Maar mensen zijn zwak en sommige mensen zijn op bepaalde terreinen heel zwak…of liever overgevoelig. Daar wordt jointjes roken al snel een verslaving. Die voelen zich pas lekker als ze het gevoel hebben dat een dosis THC de scherpe kantjes van het leven heeft gevijld. Deze mensen zien heus wel dat die scherpe kantjes er nog wel zitten, maar actief zorgen dat je leven beter wordt, zit er niet meer in. Waarom zou je toch… Morgen kan het ook… Wietgebruikers vervallen makkelijk in apathie die niemand een stap verder brengt. Als ik het voor het kiezen had, dan wist ik het wel. Ik zou softdrugs radicaal verbieden. Was ik de overheid, dan zou ik het toch niet doen; was ik God dan deed ik het wel. Zo zit het ongeveer met mij.

Als overheid moet ik namelijk een wet maken en vervolgens een leger politieagentjes inhuren om die wet te handhaven. Die politieagentjes zouden het altijd verliezen. Ze hebben dat geprobeerd met drank. Aan dat beleid in de VS hebben we alleen maar mooie gangsterverhalen overgehouden. Ben je God dan is het natuurlijk een ander verhaal…Floeps…weg alle cannabis…niemand weet nog wat het is en niemand verlangt er naar…. Jammer, ik ben God niet.

Goed…Tandenknarsend zou ik als overheid wiet en andere cannabisproducten toestaan. Wat betekent dat nou precies. Dat betekent dat ik de hele keten moet toestaan: van producent tot consument. Omdat ik een rasechte PvdA’er ben, zou ik de producenten en verkopers in de greep willen hebben. Ik zou als overheid  onder mijn voorwaarden vergunningen geven. Dit zou ervoor zorgen dat ik de markt voor illegale kweek en handel verpest, maar ik aan de legale kweek en handel goed geld verdien. Dat geld kan ik bijvoorbeeld inzetten om mensen te helpen die in de problemen komen door dat wietroken. Ik wil een beleid dat iedereen helpt. Is dat niet mooi? Dat willen die opstandige burgemeesters ook! Die zijn het met me eens!

Is burgemeester van Capelle aan den IJssel niets voor mij? Ik denk dat ze met Peter Oskam daar niet zo erg geholpen zijn…