Tagarchief: burgemeester

Een goede burgemeester!

Wat maakt een burgemeester goed of slecht in de ogen van het volk? Emotie, denk ik. Of…er gewoon zijn en niet veel fout doen? Maar ook toeval, denk ik. In de tijd dat ik woningen kraakte en onze koningin nog net Juliana heette, was Wim Polak onze burgemeester. Een zachtaardige man die nadacht voordat hij iets deed. Dat bleken juist niet de goede eigenschappen voor een burgemeester. Het ontruimen van gekraakte woningen werden mega-happenings met mega-rellen. De kroning van Beatrix, juist in die tijd, was zo heftig dat Amsterdam jaren nodig had om het te verwerken. Wim Polak, als verpersoonlijking van de macht, werd de kwade pief terwijl mijn rellende leeftijdsgenoten het zinnebeeld van de zachtmoedige bevrijders werd. Ik kijk graag naar het cartoon-achtige schilderij van David Veldhoen in de hall-of-fame bij het Amsterdam Museum met het peloton ME erop en dat ene vlaggetje. Al die rellen en al dat over-het-paard-getilde ongenoegen van mijn leeftijdsgenoten. Het kostte de zachtaardige Wim Polak niet alleen zijn burgemeesterschap maar ook zijn leven. Wim Polak werd in de volksgeschiedenis van Amsterdam geen goede burgemeester.

Op dit moment hebben we Eberhard van der Laan. Hij is immens populair. Op het moment dat woningen in Amsterdam onbetaalbaar zijn geworden en de ene na de andere crimineel op klaarlichte dag in het bijzijn van kinderen in een spervuur van kogels overlijdt, lijkt dan geen enkele invloed uit te oefenen op de populariteit van Van der Laan. Eerlijk gezegd, ik vind Van der Laan ook een goede burgemeester. Daar komt geen inhoud bij kijken. Het zijn louter emoties die hem goed maken. Dat maakt mij onrustig. Vanwege positieve emoties iemand een goede burgemeester vinden ligt niet helemaal in mijn aard. Na zijn brief waarin hij vertelde dat hij ernstig ziek was, steeg zijn populariteit ook bij mij. Ik vertel dit met veel schaamte omdat ik vind dat dit geen rol mag spelen. Laatst deed zich, godzijdank, iets voor waardoor ik kan illustreren waarom Eberhard van der Laan een goede burgemeester is.

Mijn Josien geeft tegenwoordig o.a. les aan volwassen analfabeten. Dat gaat moeizaam. Mensen die in Nederland geboren zijn en desalniettemin niet kunnen lezen of schrijven hebben het doorgaans helemaal gehad met school. Na verloop van tijd ontdekken deze mensen echter, dat het verdomde lastig is als je steeds afhankelijk bent van anderen want als je wilt functioneren in onze maatschappij, dan moet je geschreven informatie tot je kunnen nemen. Toen Josien haar leerlingen de eerste beginselen succesvol had bijgebracht, wilde ze illustreren wat je met taal kunt doen door bijvoorbeeld een kaartje naar iemand te sturen. Maar naar wie? Daar was de klas al snel uit: De burgemeester. Hij had de cursus mogelijk gemaakt (vonden de leerlingen) en omdat hij zo ziek was, wilden ze hem een hart onder de riem steken. Aldus geschiedde. Een enveloppe gevuld met eigen geschreven hartewensen en bedankjes werd afgeleverd bij het stadhuis.

Gisteren stuurde Josien een app met een foto van het persoonlijke antwoord aan één van haar leerlingen van de burgemeester. Heus wel een standaardbriefje, maar wel met een aanhef met haar voornaam en een handgeschreven ondertekening. De leerling was zo trots…zo verschrikkelijk trots. Voor iemand die in haar leven zo weinig successen heeft gekend als deze leerling is het zo belangrijk om een keertje in het zonnetje te worden gezet. Zo stimulerend. En dan nog wel door de burgemeester! Ik geef het toe, het is bij mij gebaseerd op emoties, maar ik vind Eberhard van der Laan een geweldige burgemeester!

Gedonder in Keulen

Voor dochters zie ik mezelf als een beschermende vader. Als ik het Josien vertel, dan lacht ze me uit. Zij denk niet dat een dochter zich zo door mij laat beperken. Dat ze zelf zal kiezen met wie ze omgaat en dat ze zelf zal bepalen wat ze aantrekt of…voor wie ze wat uittrekt. Hoewel ik me niet kan voorstellen dat een dochter niet naar haar vader luistert, zal Josien wel gelijk hebben; ik kan me weinig bij het opvoeden van meisjes voorstellen. Na drie zonen zijn we gestopt met kinderen krijgen. Genoeg is genoeg. Puur theoretisch zou het leuk zijn geweest als één van de drie een meisje was geweest, maar we zijn dolgelukkig met de heerlijke zonen die we hebben gekregen.

Maar, stel ik had een dochter. Heb ik in het echt niet, maar stel… Ze gaat naar een plaats waar ik het als vader niet helemaal vertrouw. Ik vermoed dat er mannen en jongens zullen zijn die haar kwaad willen doen. Mannen die het niet zo nauw nemen met de grenzen die ze zelf stelt. Ik zou dan een bezorgde vader zijn. Ik zou tegen d’r zeggen: Probeer afstand te houden van dat soort mannen. Misschien moet je je borsten ietsje meer bedekken. Ik zou haar suggereren dat ze wellicht samen met haar broer kan gaan, of de buurjongen of iemand anders die ik vertrouw en haar kan beschermen. Dat zou ik doen…denk ik.

De burgemeester van Keulen was een week geleden een bezorgde moeder voor alle dochters van de stad. Ze zei naar aanleiding van de massale aanrandingen op het stationsplein in Keulen tijdens oudejaarsavond, dat vrouwen en meisjes moesten zorgen dat ze een goede afstand hielden tot kwaadwillende mannen. Ze adviseerde meisjes en vrouwen bedekkende kleren te dragen en ten slotte suggereerde ze dat meisjes niet zonder mannelijke chaperonne naar bijeenkomsten moesten gaan als het vermoeden bestand dat er ook kwaadwillende mannen naar toe gingen. Toen donderde het pas echt in Keulen.

Een burgemeester is geen bezorgde vader of moeder van een sexy dochter. Een burgemeester vertegenwoordigt de wet. Een burgemeester handhaaft de wet en als het moet met harde hand. Een burgemeester die het onderscheid niet ziet tussen het beschermen van haar eigen dochter en alle vrouwen in de gemeente, die zou eigenlijk meteen moeten aftreden. Het lijkt goed bedoeld, maar is levensgevaarlijk. Of je wilt voorkomen dat jouw dochter iets wordt aangedaan of dat je het leefklimaat in de stad handhaaft zijn zaken van een compleet andere orde. Als je dat door elkaar haalt, is het koren op de molen voor kwaadwillende krachten in de maatschappij en bovendien een volkomen verkeerd signaal naar de daders.

Daders waar ik ook een beetje bang voor ben. Niet voor henzelf, maar voor de verandering die ze teweeg kunnen brengen. Ik zie namelijk meteen een BNN-reportage voor me. Twee sexy geklede meiden lopen door een uitgaanscentrum ergens in Nederland. Al snel worden ze achtervolgd door een groepje Marokkaanse jongens die irritante en suggestieve opmerkingen maken. Eén van de meiden vraagt waarom ze zich zo vervelend gedragen; ze hebben toch ook zusjes. Ze zouden toch niet willen dat andere mannen zich zo gedroegen tegen hun zusjes? Waarop één van de jongens antwoord: ‘Me zus ziet er niet zo uit als jij, hoer’. Daarmee kon ze het doen.

Loop ik alweer op Marokkanen te kankeren. Ik wil dat eigenlijk niet. Eigenlijk helemaal niet. Ik weet dat de maatschappij verandert maar veel dingen wil ik behouden. Dat is wat ik eigenlijk wil zeggen. Ik wil dat meisjes en vrouwen (en mannen en jongens trouwens ook) zelf kunnen bepalen wat ze aantrekken. Dat ze zich overal beschermd weten door de wet; hoe ze er ook uitzien en hoe ze zich ook gedragen. Dat wil ik behouden. Soms vrees ik dat een deel van onze vrijheid gaat verdwijnen…Dat zou ik zo erg vinden.

Burgemeester van Capelle aan den IJssel

De nieuwe burgemeester van Capelle aan den IJssel vindt wiet roken een slechte zaak. Dat vind ik ook, dus in dat opzicht zijn we het met elkaar eens. De nieuwe burgemeester heet Peter Oskam. Peter Oskam is van het CDA. Op dit moment is hij kamerlid. Een aangenomen motie draagt zijn naam. Het verbouwen en het verhandelen van cannabisproducten wil hij keihard aanpakken en daarom verbiedt de motie gemeenten, om een ander beleid te voeren dan het overheidsbeleid. Hij verbiedt de gemeenten om een beleid te voeren dat wellicht efficiënter is dan het beleid van de regering.

Daarmee botst Peter Oskamp al meteen met een aantal toekomstige collega burgemeesters. Die collega’s vinden het beleid van de overheid onbegrijpelijk. Die burgemeesters vinden dat duidelijke regels beter werken dan onduidelijke. Objectief kan je vaststellen dat het beleid rond softdrugs schimmig is. Dat er allerhande wegen zijn waarop iets mag maar ook weer niet; dat iets verboden is, maar toch is toegestaan; onduidelijk dus. Ik vraag me af of Peter Oskam niet ook voor duidelijke regels is. Dat blijkt nergens uit. Jammer vind ik dat.

Ik ben net als Peter Oskam geen voorstander van softdrugs. Vroeger was ik dat wel, maar ik ben veranderd. Ik vond lange tijd dat we dat allemaal maar zelf moesten weten en zelf reguleren. Dat een joint roken heus niet zo slecht is. Ik zat fout. Roken is slecht voor je. Heel slecht. Een joint roken is heel veel slechter nog. Een jointje zo af en toe op een feestje; helemaal niet erg. Maar mensen zijn zwak en sommige mensen zijn op bepaalde terreinen heel zwak…of liever overgevoelig. Daar wordt jointjes roken al snel een verslaving. Die voelen zich pas lekker als ze het gevoel hebben dat een dosis THC de scherpe kantjes van het leven heeft gevijld. Deze mensen zien heus wel dat die scherpe kantjes er nog wel zitten, maar actief zorgen dat je leven beter wordt, zit er niet meer in. Waarom zou je toch… Morgen kan het ook… Wietgebruikers vervallen makkelijk in apathie die niemand een stap verder brengt. Als ik het voor het kiezen had, dan wist ik het wel. Ik zou softdrugs radicaal verbieden. Was ik de overheid, dan zou ik het toch niet doen; was ik God dan deed ik het wel. Zo zit het ongeveer met mij.

Als overheid moet ik namelijk een wet maken en vervolgens een leger politieagentjes inhuren om die wet te handhaven. Die politieagentjes zouden het altijd verliezen. Ze hebben dat geprobeerd met drank. Aan dat beleid in de VS hebben we alleen maar mooie gangsterverhalen overgehouden. Ben je God dan is het natuurlijk een ander verhaal…Floeps…weg alle cannabis…niemand weet nog wat het is en niemand verlangt er naar…. Jammer, ik ben God niet.

Goed…Tandenknarsend zou ik als overheid wiet en andere cannabisproducten toestaan. Wat betekent dat nou precies. Dat betekent dat ik de hele keten moet toestaan: van producent tot consument. Omdat ik een rasechte PvdA’er ben, zou ik de producenten en verkopers in de greep willen hebben. Ik zou als overheid  onder mijn voorwaarden vergunningen geven. Dit zou ervoor zorgen dat ik de markt voor illegale kweek en handel verpest, maar ik aan de legale kweek en handel goed geld verdien. Dat geld kan ik bijvoorbeeld inzetten om mensen te helpen die in de problemen komen door dat wietroken. Ik wil een beleid dat iedereen helpt. Is dat niet mooi? Dat willen die opstandige burgemeesters ook! Die zijn het met me eens!

Is burgemeester van Capelle aan den IJssel niets voor mij? Ik denk dat ze met Peter Oskam daar niet zo erg geholpen zijn…