Tagarchief: aanslagen

Armageddon in Syrië

De wereld lijkt nogal boos op dit moment. Ik kan me haast voorstellen dat Islamitische jongeren met een wat smalle geest, massaal denken dat de Armageddon begonnen is. De grote strijd van de rechtvaardigen tegen de onrechtvaardigen. Aanslagen in Parijs en Brussel, Amerikaanse moordaanslagen met drones op Taliban- en IS leiders in Pakistan en Afghanistan. Ik kan me voorstellen dat die jongeren dat allemaal interpreteren als onderdeel van de laatste strijd. Als je dat eenmaal denkt, dat past er van alles in dat straatje. De simultane opkomst van bewegingen als IS, Al Shabab of Al Qaida. De oorlog in Libië, Yemen, Syrië, Irak en ga zo maar door. Als je gelooft in die laatste strijd, dan is het best logisch dat je je wilt aansluiten bij zo’n groep. De toekomst zal je even helemaal niets zeggen. De toekomst is immers de hemel na de overwinning van de rechtvaardigen. Jij bent een rechtvaardige!

Nederland en Europa houden niet van deze jongeren. Nederland en Europa geloven absoluut niet dat er een laatste slag bezig is. Helemaal juist niet. Ze zien ook geen rechtvaardigen en ook geen onrechtvaardigen. Nederlandse en Europese leiders zien een bedreiging van de rechtsorde en een gevoel van onveiligheid. Een aanslag hakt er bijzonder hard in bij de bevolking. Voor jongeren die zich bij IS hebben aangesloten en gehard zijn in de strijd en dan weer in het verwende Europa terugkomen is een aanslagje plegen peanuts, zo redeneert men hier. En hoewel het aantal terreuraanslagen in West-Europa heus niet het aantal aanslagen in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw overtreft, zit de angst er goed in. Parijs en Brussel heeft iedereen behoorlijk zenuwachtig gemaakt.

Harde maatregelen doen het goed bij het zenuwachtige electoraat. Nederland komt met nieuwe wetten. Nu is er een wet aangenomen die een jongere met de Nederlandse nationaliteit maar die ook een andere nationaliteit heeft, het Nederlanderschap ontneemt als hij zich bij een groep als IS aansluit. Bovendien wordt hij meteen tot persona non grata verklaard. Kortom, officieel komt hij Nederland niet meer in. Je zou zeggen; opgeruimd staat netjes. We verkleinen het risico op een aanslag en bovendien zijn we een lastig persoon kwijt…

Maar toch denk ik er genuanceerder over. Ik ben namelijk ook vader. Jongeren die naar Syrie vertrekken zijn doorgaans pubers. Jongens en meisjes rond de twintig. Dat is een leeftijd waarop je wel de trekker kunt overhalen, maar nog niet kunt beredeneren wat voor gevolgen dat heeft. Een gevaarlijke periode in je leven. Een periode in je leven waarin je in staat bent om onherstelbare schade aan te richten.

Maar, zoals gezegd, ik ben ook vader. Hun zonen en dochters zijn een beetje ook mijn zonen en dochters. Ik zie daarom mijn kinderen naar Syrië vertrekken. Ik wil dat niet. Ik denk dat ik ze nog moet beschermen. Dat moet ik ook want hun oordeel is nog troebel. Eigenlijk kunnen ze nog niet zelfstandig hun weg vinden. Maar ik kan ze niet tegenhouden om af te reizen. Mijn enige hoop is dat ze snel, ongeschonden, weer thuiskomen. Dat maakt de regering onmogelijk. De nieuwe wet van de Nederlandse regering treft de ouders het hardst.

 

Wat wil Geert Wilders?

Geert Wilders communiceert voornamelijk via Twitter met de wereld. Dat is lekker makkelijk, want niemand kan hem dan een vraag stellen. Ondertussen hangen hordes journalisten aan zijn Twitter-lippen en plukken zijn uitspraken van het web. Een groot deel van het volk krijgt zijn Tweets via de journaals op televisie toegetoeterd. One-liners zonder veel betekenis maar die het stomme volk wel in het hart raken en daarmee de samenleving ontwricht. Ik volg Geert Wilders niet op Twitter; ik kijk wel uit. Maar… omdat Arnon Grunberg vandaag echt een sterke en begrijpelijke ‘Voetnoot’ schreef over een tweet van Wilders, wilde ik die met eigen ogen lezen. Wat ik merkte toen ik op zoek ging, was dat het sinds gisterenochtend Geert Wilders-tweets regent over wat er in Brussel gebeurd is. Sinds duidelijk werd dat terroristen bommen en zichzelf hadden laten ontploffen is Wilders op zijn tweet-stoel gaan zitten en stuurt hij de ene na de andere tweet de ether in: “Als ik Minister-president word dan zal ik het islamitisch terrorisme verpletteren, onze grenzen sluiten en Nederland de-islamiseren”

Wat wil Geert Wilders nou eigenlijk? Grunberg heeft daar wel een idee van, zegt hij: Wilders wil een totalitaire staat; zonder de vrijheden die we nu hebben. Ik denk daar ietsje anders over. Ik denk dat Geert Wilders macht wil. Absolute macht. Hij wil een zonnekoning worden in ons bewolkte land. Alles wat hij zegt te willen, zijn middelen om dat doel te bereiken. Dat maakt hem zo immens gevaarlijk. Hij is bereid krachten los te maken in de samenleving louter om zijn doel te bereiken. Hij is bereid om het slechtste in mensen naar de oppervlakte te halen als hem dat macht oplevert. Hij heeft nu moslims als zondebok genomen maar voor hetzelfde geld had hij in plaats van moslims, joden genomen. Het gaat hem om de macht en wat hem macht kan opleveren, meer niet.

Ik kijk graag naar de geschiedenis. Ja, ik weet het: Wilders vergelijken met Hitler is niet productief; zal ik dus ook niet doen. Veel schrijvers beweerden na de tweede wereldoorlog dat de mens een beest is met een dun laagje vernis erover. Dat laagje vernis heet beschaving. Er hoeft maar iets te gebeuren en dat laagje valt weg en het beest komt naar buiten. Wat we nu meemaken is dat dat laagje vernis sleetse plekken vertoond. Zorgelijk! En Wilders ziet dat daar de winst te halen is en is fanatiek gaan krabben om dat laagje beschaving eraf te halen.

‘Als hij minister-president is, dan gaat hij het islamitisch terrorisme verpletteren’, tweet hij. Veilig toch? Hij gaat ons veiligheid garanderen…maar kan hij dat waarmaken? De laatste vraag is een relevante vraag voor ons (en we weten er ook het antwoord op) maar voor Geert Wilders absoluut niet relevant. Hij wil macht. Hij wil absolute macht en daarmee de vrijheid om ons onze vrijheid te ontnemen. Zo denk ik dat Grunberg en ik wel op hetzelfde eindpunt komen; Geert Wilders wil een eind maken aan de vrijheid. Maar daar gaat het Wilders niet echt om: Hij wil macht…heel veel macht.

Hoofdpersoon in zijn eigen film

Salah Abdeslam is gearresteerd. Een van de terroristen die op 13 november in Parijs dood en verderf zaaide en paniek en doodsangst oogstte. De enige die ontkwam. De afgelopen maanden is men intensief naar hem op zoek geweest. De paniek was zo groot, dat in Frankrijk de noodtoestand van kracht bleef zolang hij niet gepakt was. Ook in België werden wetten opgeschort omdat de groep criminelen uit Brussel afkomstig was. Daar hij is dus gearresteerd. Levend. Een beetje gewond, want ze hebben hem in zijn been geschoten, maar levend! Dat vind ik geweldig, want daardoor kan hij verantwoording afleggen. Daardoor is hij in staat om de rouwende nabestaanden van zijn slachtoffers te vertellen waarom hij hun zoveel leed aangedaan heeft. Tussen terreuraanslag en arrestatie zat een kwartaal klopjacht. Ik ben zo benieuwd hoe Abdeslam dat ervaren heeft. Dat moet toch iets met je doen. Regelmatig jouw gezicht op de televisie. Niet alleen in Frankrijk of in België, maar zo’n beetje wereldwijd. Abdeslams naam wordt met haat uitgesproken. Abdeslams symmetrische, knappe gezicht werd getoond als het loslopende beest dat velen in het ongeluk had gestort. Dat moet iets met hem hebben gedaan.

Vreemde tegenstrijdigheden. De terreurdaden die hij en zijn kornuiten pleegden, werden gedaan uit religieus fanatisme. Ze deden dat om hun islamitische heilstaat een stap dichterbij te brengen, denk ik. Door te sterven zouden ze als engelen naar het paradijs gaan. Als strijders voor de goede zaak zou hen een hiernamaals wachten waar elke van testosteron verzadigde man van droomt: Seks zoveel als je maar wilt met de knapste meiden en eten in overvloed. Met een even groot, haast religieus fanatisme zetten de media hem neer als gezonden door de duivel. En omdat hij niet meteen dood of gearresteerd was na zijn daad, werd hij afgeschilderd als de duivel zelf. De meest gezochte persoon van Europa.

Gezien worden als het gezicht van de duivel terwijl je zeker weet dat je het goede hebt gedaan. Wereldberoemd! Een persoon waarop hele legers een klopjacht houden. Er hoeft nog geen vermoeden te zijn dat ze jou op het spoor zijn of alle alarm gaat af. Als het uitlekt naar de pers, dan sta je op de voorpagina. Dan zie je je gezicht waar je ook kijkt. Wat doet dat met je?

Dat voelt zo verschrikkelijk geil! Seks met tweeënzeventig maagden laat je daar graag nog een paar jaar voor schieten als testosteron-mannetje. Die Abdeslam zal zich in zijn eigen beroemdheid gewenteld hebben. Hij zal het over zich heen hebben laten spoelen. Zo heftig, zo…geil. Geen woorden voor. Jij zegt ’boe’ en de hele wereld trekt kogelvrije vesten aan, laadt zijn wapens door en trekt de bivakmuts over zijn hoofd. Man, wat ben je dan groot! Man, wat ben je dan sterk! Dat moet toch een gigantisch gevoel van triomf hebben gegeven. Dat moet zijn gevoel voor eigenwaarde toch hebben laten exploderen.

Ik zie hem helemaal voor me hoe hij daar in de schaduw leefde. Als heer en meester. Vereerd door een selecte groep. De meest gezochte crimineel. Wereldwijd achtervolgt. Steeds op zoek naar een nieuwe schuilplaats. Valse snorren en baarden. Pruiken. Je bent hoofdpersoon in je eigen film. Staatsvijand. Mooi! Mooi! Mooi!

Vrijdag de dertiende

De toespraak en de maatregelen van Hollande zijn een deja vu. Ik heb dat alles al eerder gezien. In 2001 na de aanslagen in New York. De toenmalige president Bush hield een zelfde soort toespraak. Hij zou het terrorisme van Al Qaida met wortel en tak uitroeien en wie niet voor hem was, was tegen hem. Dat leverde toen heel veel ellende op omdat hij zijn woorden omzette in daden. De gedachte dat de aanslagen van afgelopen vrijdag hun oorzaak vinden in de maatregelen van toen is nog niet zo gek. Amerika begon oorlogen tegen Afghanistan en Irak. Begon een moordcampagne met drones en zorgde ervoor dat een privéleven niet meer bestaat. De oorlogen in Afghanistan en Irak werden na een snel uitgeroepen overwinning, uiteindelijk toch een nederlaag en het terrorisme is niet afgenomen, eerder toegenomen. Het terrorisme is slechts van naam verandert; Al Qaida werd IS. De toespraak van Hollande doet het ergste vrezen. Ik geef toe; hij kon niet veel anders want Frans rechts en extreem rechts staan te popelen om niet alleen de terroristen uit te schakelen, maar ook al diegenen die in de toekomst wel eens terrorist zouden kunnen worden. Het wordt dan wel kiezen tussen twee kwaden.

Politieke keuzes zijn vaak niet de meest efficiënte keuzes. Ik merk dat keer op keer. Zelfs in de meest bedreigende situaties wordt eerder voor een politieke oplossing gekozen dan voor de juiste. Een mooi voorbeeld daarvan was de economische crisis waar we nu uit aan het opkrabbelen zijn. Eigenlijk waren alle economen het er over eens; de overheid moest juist niet bezuinigen maar investeren. Dat zou de economische activiteiten aanwakkeren. Dat zou leiden tot een kettingreactie van herwonnen vertrouwen en spullen kopen. Iedereen zou ervan profiteren. Maar wat gebeurde er; Nederland had vlak voor de crisis schande gesproken van enkele landen die zich niet aan de begrotingsvoorschriften hadden gehouden. Er waren door de EU zelfs extra maatregelen getroffen om ervoor te zorgen dat de begrotingsregels nageleefd werden. Toen Nederland zelf in een economische dip terecht kwam, kon men moeilijk verkopen dat de begrotingsregels even werden opgeschort, omdat investeren op dit moment belangrijker was dan bezuinigen. Nee, het begrotingstekort mocht niet verder oplopen; dat was de regel die we zelf gesteld hadden en opgelegd aan anderen. Daarmee moest Nederland een politieke keuze maken in plaats van de juiste.

Terug naar Parijs en de aanslagen van vrijdag de dertiende. Wat zou ik het verfrissend hebben gevonden als we nu niet de harde oorlogstaal hadden gehoord van Hollande, maar als hij puur en alleen zou hebben gereageerd op datgene wat gebeurd is: Een aantal geradicaliseerde jongeren voelden zich in oorlog met Frankrijk; daarom pleegden ze gruwelijke misdaden. Vergelijkbaar met Breivik in Noorwegen. Behandel hen als criminelen!

Omdat een paar radicale jongeren een aanslag plegen ga je toch niet je grondwet verbouwen. Dat heeft gevolgen voor alle mensen in Frankrijk. Dat wil je toch niet. Die jongens zijn in oorlog tegen Frankrijk. Dat komt doordat ze lijden aan een bewustzijnsvernauwing. Ze moeten opgepakt en gestraft. C’est tout! Tuurlijk, er lopen meer jongeren rond met deze ideeen. Wees dus alert! Maar dat is toch geen reden om het oorlogsrecht te laten gelden? Hou je hoofd koel, ook in tijden van diepe crisis! Nu is het middel veel erger dan de kwaal. Als je Frankrijk superieur acht aan IS; verander Frankrijk dan niet, maar benadruk dat. Overtuiig die jongeren ervan dat je beter hier kunt wonen dan in IS!