De democratie en Catalonië

Vandaag wordt er in Catalonië een referendum gehouden. Een volksraadpleging over of Catalonië onafhankelijk moet worden van Spanje of niet. Een referendum dat op het verkeerde tijdstip gehouden wordt en op een manier die de democratie echt geen goed doet. En, voor zover ik het kan overzien, haar oorsprong vindt in niets anders dan de onderbuik van Catalanen; ondoordacht nationalisme. Het beste zou zijn dat het referendum door de organiserende partij wordt afgelast en dat ze met de Spaanse regering om de tafel gaan om de zaken op te lossen. Als je niet meer in overleg gelooft, dan houdt alles op. Inmiddels hebben de partijen hun hakken al te diep in het zand gezet en daardoor is geen van de partijen meer in staat om een weloverwogen besluit te nemen. De kloof tussen de partijen is te diep met als gevolg dat ieders standpunt onwrikbaar vastligt. Je hoopt altijd dat in dat soort situaties de intelligentsia het voortouw nemen. De mensen die geleerd hebben om met meer na te denken dan alleen hun onderbuik. Maar het nieuws gisterenavond: Met sleutels rammelende schooldirecteuren. De notabelen van Spanje. De hoger opgeleiden. De mensen die de volgende generaties moeten opleiden. Met hun rammelende sleutels wilden ze laten zien dat de scholen, stembureaus, opengaan. Omwille van de democratie moeten de stembureaus gesloten blijven. Ieder weldenkend mens zou dat moeten kunnen doorzien, want:

De tegenstanders van het referendum in Catalonië hebben hun standpunten niet kunnen verwoorden. De situatie was inmiddels al zo ver uit de hand gelopen dat alleen nog de stem van de voorstanders klonk. Elke andere mening wordt in die sfeer weggezet als onderhorig aan de Spaanse regering of fascistisch of whatever maar wordt in ieder geval niet als serieus beschouwd. Dat heet monddood maken. Gezien het feit dat de Catalaanse oppositie monddood is, kan het referendum niet democratisch zijn.

Omdat de Catalaanse volksraadpleging onwettig is verklaard gaan tegenstanders van onafhankelijkheid niet stemmen. Volgens de voorstanders is het dan hun eigen schuld als ze het referendum verliezen. Maar dat is niet zo. Dat is een ondeugdelijk argument. Catalonië is geen onafhankelijke staat. Wetgeving komt vanuit Madrid. Als dit referendum niet klopt volgens de wetten van de wettige en op democratisch tot stand gekomen regering van Spanje en keer op keer is afgewezen door de rechters, dan is het referendum ongeldig; dan wordt het wel gehouden maar zonder enige rechtsgeldigheid. Iets ontlenen aan de uitslag van het referendum is dan heel erg ondemocratisch.

Er kunnen vast nog meer argumenten worden genoemd waarom dit referendum niet moet plaatsvinden, maar het beste argument is, dat mensen nooit besluiten moeten nemen vanuit hun onderbuik. Nationalisme komt altijd voort uit onderbuikgevoelens. In Catalonië voelen mensen zich onterecht achtergesteld ten opzichte van mensen uit alle andere Spaanse provincies. Spanje is een rechtsstaat waar alle mensen gelijk zijn. Basta! Maar de gevoelens van achterstelling worden flink opgeklopt. Nationalisme brengt zelden iets goeds.

(Ik lees dat er op dit moment hevige gevechten gaande zijn.)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code